34

λος. Ν, 246 Ὁ ᾿Ασκαλωνίτης φησίν ὅτι ὁ ᾿Αρίσταρχος δύοποιεῖ, θεράπων καὶ εὔς, τινὲς δὲ ὑφ᾽ ἕν ἀνέγνωσαν ὡςἘτεωνεύς. Β, 662 Πτολεμαῖός φησιν ὁ ᾿ΑσκαλωνίτηςΑρίσταρχον · ἀνεγνωκέναι ὁμοίως τῷ ἔκτα σὺν οὐλομένῃἀλόχῳ( λ, 410) κατὰ συζολήν. Τυραννίων δὲ κατ᾽ ἔκτασιν.Fortasse debebat saepius Didymum inspicere.

y Herodianea scholia facile colore suo agnoscuntur.Quae veteribus dictae prosodiae nemini incognitum.Ergo ubicunque aliqua in Homero vox esset, cuius detono, sono, passionibus dubitari et disputari opus esset,eam versuum ordinem sequens illustrare, aliorum sen-tentias vel probare vel reprobare, sua confirmare.Summum magistrum Aristarchum saepissime respicit,assentiens in plerisque, raro et verecunde dissentiens.Saepissime ei res est cum Tryphone, Alexione, Pto-lemaeo, Tyrannione, Nicia, Pamphilo( quem ego nondubito ipsum Qunpixiv ngosadiav scripsisse*), Herma-pia, aliis: etenim doctissimum opus est. Caeterum velsermonis et terminologiae in plerisque Herodianeisunus idemque color, ut non dubium sit, quae quidem ex-cerpsit epitomator in his plerisque ipsa Herodianiverba servasse. Nam vel in particulis agnoscitur. Sicὡς ὅτι pro ὅτι, quod in reliquis scholiis haud frequens( ut E, 297. X, 447.) creberrime in Herodianeis recur-rit, N, 191. 4, 454. 754. A, 129. 264. B, 592.831. I, 280.4, 228. E, 283. O, 109. 178. I, 6. 385. 636. M, 126. N,22 bis., 340. Y, 234.( u, 22., 27). Attamen ingentemiacturam fecimus. Nam primum non omnia excerpsit, utipse significat: παράκειται-- τινὰ ἐκ τῆς Ἰλιακῆς προσωdas Howdiavou, et patet ex ipso Herodiano. Sic exeius nota ad, 355 patet excidisse notam ad A, 573;ex B, 427 excidisse ad 4, 40( quae nota servata est

*) Dico hoc propter Rankium, Hes. 126.