43

verborum reconditorum interpretatione haud procederepotuisse cum res ipsa loquatur tum locuplete testecognovimus, hoc bonae priscaeque institutionis fuisse,glossas Homericas ut pueri intelligerent. Quis hodienescit Aristophanis fabulam, in qua civem Athenienseminduxit cum duobus filiis, uno bonis probisque maiorummoribus adhaerescente, altero novae disciplinae illecebriscorrupto. Hunc ut convincat pater sophistarum rheto-rumque disciplinam detestans, nec Homericas glossasscire coarguit. Ar. fragm. Dind. p. 41

et

πρὸς ταῦτα σὺ λέξον ῾Ομηρείους γλώσσας, τί καλοῦσικόρυμβα;

τί καλοῦσ᾽ ἀμενηνὰ κάρηνα;*)

Quaerimus igitur fuerit aliquid ex his magistrorum ex-plicationibus scripto traditum, quod ad Alexandrinorumtempora pervenerit. Hoc factum esse aio. Commemo-rantur et refutantur ab Aristarcho saepius qui com-muni nomine dicuntur glossographi. Hoc nomine do-cti Alexandrini, si qui ante Aristarchum glossas scri-pserant, ut Philetas, Aristophanes( quamquam hi neHomericas quidem glossas scripserant, quae solae illislocis respici videntur) sed isti significari non possunt,quod et illustres grammatici suo quisque nomine re-futandi erant nec hi de tot vocabulis unum idemqueattulisse censendi sunt praesertim falsa. Quod si cuiargumenti non satis videtur is ipsas illorum glossogra-phorum interpretationes inspiciat: statim intelliget tam

MO

*) Iloc fragmentum maxime Seidleri opera nunc paene corre-ctum et restitutum videtur. Sed versu ultimo, ubi accepimus zísτοῦτο τῶν ξυνηγόρων τηρεύεται" vel τερύεται, nec γηρύεται verum

fuerit nec novetat( quod Fritsch. proposuit de Daetal. p. 54), sedτερατεύεται,