pueriles in explicandis vocibus Homericis errores nonpotuisse nisi ea aetate grassari, quae omni doctrinaeapparatu destituta non locorum comparatione sensumvocabulorum exquireret, sed quidquid primum intuentisensus flagitare videretur, id pro interpretatione arri-peret. Σ, 540 νεκρούς τ᾽ ἀλλήλων ἔρυον κατατεθνηῶτας)ἡ διπλῆ ὅτι ἐπὶ τῶν τοιούτων τόπων οἱ γλωσσογράφοιτοὺς νέους ὑπέλαβον λέγεσθαι.— Ψ, 16 δεύοντο ψάμα-ϑοι, δεύοντο δὲ τεύχεα φωτῶν δάκρυσι · τοῖον γὰρ πόθεονμήστωρα φόβοιο) ἡ διπλῆ ὅτι αὐξητικῶς τὸ τοῖον, οὐχὡς οἱ γλωσσογράφοι ἀξιοῦσιν ἀγαθόν. Eust. δ, 205 τοίουγὰρ καὶ πατρὸς, ὃ καὶ πεπνυμένα βάζεις) ἰστέον ὅτι τὸτοίου γὰρ πατρός οἱ γλωσσογράφοι ἀντὶ τοῦ ἀγαθοῦφασιν, ὡς τὰ παλαιὰ σχόλια λέγει. cf. B ad H, 231 οἱγλωσσογράφοι τὸ τοῖοι ἀντὶ τοῦ ἀγαθοί · ὅθεν καὶ Καλ-λίμαχος τῷ τοίων ἀεὶ(?) κέχρηται. Ω, 164 ἀμφὶ δὲπολλὴ κόπρος ἔην κεφαλῇ τε καὶ αὐχένι τοῖο γέροντος)ἡ διπλῆ ὅτι τὸ τοῖο οὐκ ἔστιν ἀγαθοῦ, ὡς οἱ γλωσσο-γράφοι, ἀλλὰ θαυμαστικῶς τοιούτου( sch. Β.) – Σ, 378οἱ δ᾽ ἤτοι τόσσον μὲν ἔχον τέλος, οὔατα δ᾽ οὔπω δαι-δάλεα προςέκειτο) τόσσον μέν, ὅτι ἐπὶ τῶν παρὰ μικρὸντετελειωμένων οὕτως λέγει ὅς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖ-νιξ ἦν( F, 454).„ τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μὲν ἔχε χρόα“( Χ, 322). A. οἱ δὲγλωσσογράφοι τόσον ἀντὶ τοῦ σῶμα.

* V. cf. sch. B et V ad X, 322. Ψ, 454. – 4, 315τῆρας ὁμοίϊον) ὅτι οἱ γλωσσογράφοι ὁμοίϊον τὸ κακόν.Cf. Eust. p. 476. I, 540 ὅς( σῦς) κακὰ πόλλ᾽ ἔρδε-σκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν) ὅτι οἱ γλωσσογράφοι τὸ ἔθωνἀποδιδόασι βλάπτων · ἔστι δὲ ἐξ ἔθους ἐπιφοιτῶν.

Κ.,

-

αυτι

56 ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος) ὅτι οἱ γλωσσογράφοιἱερὸν τέλος τὸ μέγα τάγμα. P, 151 ἐπεὶ Σαρπηδόν, ἅμαξεῖνον καὶ ἑταῖρον, κάλλιπες Αργείοισιν ἕλως καὶ κύρμαγενέσθαι) ἡ διπλῆ ὅτι τὰ ἑλώρια(.4, 4) οὐκ ἔστι βρώματα, ὡς οἱ γλωσσογράφοι, ἀλλ᾿ ἑλκύσματα. Ω, 367ἡ διπλῆ ὅτι οὐ πάντως βρώματα τὰ ὀνείατα, ὡς οἱ γλωσ-

111

-

GXtrany