46

ὥσπερ τὸν ἀκόλουθόν τε καὶ τὴν ἄκοιτιν, ὅτι τὸ α ση-μαίνει πολλαχοῦ τὸ ὁμοῦ. Talia interpretamentaex puerili disciplina per Atheniensium ora volitabant:nec profecto Homeri gloriae plus offecerunt, quam totvocabula Graeca, Romanorum vulgo profecto ignotissima,comicis Latinis, quam hodie centenae obscurissimae vo-ces Goethii, Klopstockii, Vossii( ne Richterum dicam),quos omnes stupent, quam vel non intelligant vel ridi-cule paucissimi sentiunt. Istas vero quae magistris.usui essent quasque per manus traderent interpreta-tiones litteris consignatas et identidem descriptas essetam probabile et consentaneum est, ut si non factum essetvix esset credibile; item has omnes glossas tam sibisimiles fuisse ut ovum ovo non similius: denique harumauctores vel scriptores nomen non habuisse, ut nonpotuerint indicari nisi communi indice οἱ γλωσ-σογράφοι..

92

REX

Ecquis meliora a rhapsodis exspectaverit? Necdixit quisquam hos de lingua Graeca bene meruissenec istorum Homeri laudatorum vel doctrina vel poe-tae studium, quale ex Platone et Xenophonte cognovi-mus, praeter vulgus sapuisse persuadet.*)

Rhetores certe Homero nil profuerunt, imo defuerunt:ut eodem Aristophanis fragmento a Galeno servato,quo iam supra usi sumus, constat: nam ab Homericisad Solonis glossas causarum actoribus profuturas iuve-num animos avocaverunt. Quare ille novae artisstudiosus iuvenis, convictus in Homericarum glossarumignorantia, ἀντιπροβάλλει( Galeni verba sunt) τῶν ἐν τοῖς

*) In scholiis, si recte memini, semel rhapsodi( Hermodori)explicatio affertur, inepta illa, P, 26.