53

Aristophaneus( si quidem is ad hanc aetatem pertinet)ὀψαρτυτικὰς γλώσσας et περὶ λωρίδος( Ath.). Iametiam medici grammaticique Hippocratis glossas per-censere coeperunt. Certe ante Aristarchum glossasHippocrateas scripsit Herophilus( Galen. praef. voc.Hipp. p. 404 Fr.) et Xenocritus Cous grammaticus( Ero-,tian. praef. p. 6 Fr.). Accesserunt qui vel iustis com-mentariis vel variis opusculis antiquitates vel antiquosscriptores illustrarent, qui quantum ad voces explanandasattulerint ex Eratosthenis fragmentis περὶ ἀρχαίας καιugdías perspici potest. Sed his omnibus non multum admeliorem Homeri interpretationem redundaverat. In-signes illi attulerant doctrinae copias, tota effuderantcopiarum cornua, omnes Graeciae angulos ad vocesmoresque his vocibus expressos explicandos perre-ptaverant, nulla fortasse fuit placenta, nullum vas,nulla staminis pars, nulla navigii, nullus hominum be-stiarumque articulus, quorum non nomina explorave-rant, quibus studiis cum alios poetas tum vero comi-cos egregie illustratos esse et per se patet et reli-quiae testantur.. Sed haec pleraque ad sermonem ae-tatemque Homeri, cuius ipse unus testis est, aut nonpoterant admoveri aut admota veritatis lumini offece-runt. Nondum intellexerant glossis explicatis ad iu-stam Homeri interpretationem minimam partem effici;ipsa quae vulgatissima viderentur pertentanda et adHomeri regulam examinanda esse nondum in animuminduxerant. Hoc partim effecit poetae perspicuitas,quae ei saepe, ut Wolfius recte dixit, fraudi fuit;partim philologiae non dicam condonondum, sed utilelaet necessarium est sero intelligere, amputando artemcrescere. Quod ego nunc de primorum Alexandrino-rum studiis Homericis disputo, idem de Hippocrateissensit Galenus. Quod tam bene verbis expressit tam-que apte ad Homerum ut haec. nisi apponerem, iniu-

s