στροφάλιγγι κονίης) ὅτι μέμιχε τὸν κατὰ τοῦ τόξου λόγοντῷ κατὰ τῶν βελῶν · καμπύλα μὲν γὰρ τὰ τόξα, ποπτεῶτα δ᾽ ἄλλυδις ἄλλῃ τὰ βέλη ὡς χοῖνιξ τὸ μετροῦνκαὶ τὸ μετρούμενον,( τ, 28) καὶ κοτύλη( ο, 312. Q, 12)οὕτως καὶ τὰ βάλλοντα καὶ τὰ βαλλόμενα τόξα. 1, 324ὅτι οἱ γλωσσογράφοι μάστακα τὴν ἀκρίδα, δέον μάσημακαὶ βρῶμα · ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὸ τὸ στόμα ὁμωνύμως, καιϑάπερ τὸ χοῖνιξ τό μέτρον καὶ τὸ μετρούμενον · ἀλλ᾿Ὀδυσεὺς ἐπὶ μάστακα χερσὶ πίεζε“( δ, 237). Sic igitur( hoc illi sibi volunt) βέλος τὸ βάλλον καὶ τὸ βαλλόμενονvel τὸ τιτρῶσκον καὶ τὸ τιτρωσκόμενον.- Επαλωμα

Unum restat in scholiis quod huc pertinet idquede Aristarcho quaerenti gratissimum. Admonet enim( quod ad testimonia de eo tradita recte diiudicandapermagni momenti est) optimas eius observationes aposterioribus grammaticis nonnunquam deflexas ac po-.tius detortas esse.Nam cum Aristarchus observasset,βάλλειν dici tantummodo de eminus iacto missili, neeque idcirco offenderetur isto, quo Homerus utitur,σχεδόϑεν βάλε, inventus est qui ex ilia rectissima ob-servatione perverse contenderet σχεδόϑεν βάλεν( vide-licet contraria sibi) non coniungi posse.

Fuit is Se-

leucus, minime ignobilis grammaticus. v. Sch. VadII, 807. Inepte. P, 600 ὁ γάρ ὃ ἔβαλε σχεδὸν ἐλθών.Quod hinc didicimus ipsos discipulos prave nonnun-quam Aristarchi doctrinam interpretatos esse, eo ute-mur in proximo, quo iam festinat oratio.

§. 2. II. βάλλειν τινά non significat apud Home-rum ,, petere aliquem", sed ,, percutere.'

a

( Ea percussio quod aut cum vulnere est aut sinevulnere, inde modo dicitur significare ἐπιτυγχάνειν velπατάσσειν, παίειν, modo τιτρώσκειν).

Omnem usum vocis βάλλειν quam difficile sit extanta locorum copia eruere ipse expertus sum. Quare