110

γονε

γονε δὲ παρὰ τό πονῶ πονύω πνύω ποιπνύω ἀναδί-πλωσις. Res vera( nisi quod fortasse melius dicetur,, studiose operam dare"), etymon falsum. v. Buttm.lex. I p. 176.

Ἕλως

non est cibus, sed rapina.

Explicatur ἕλκυσμα( P, 151. Σ, 92) et ἕλεμα( Ε,667). Pro cibo acceperant glossographi.

Δουπῆσαι

non de quacunque morte dicitur, sed de ea, quae fitcadendo et cum sirepitu.

Π, 822 δούπησεν δὲ πεσών) ὅτι ἐκ τῶν τοιούτων ἀπε-δέξαντο οἱ γλωσσογράφοι τὸ δουπῆσαι ἓν ἀνθ᾿ ἑνός ἀντὶτοῦ ἀποθανεῖν. ἀγνοοῦσι δὲ ὅτι οὐκ ἐπὶ παντὸς θανάτουτάσσει τὴν λέξιν ἀλλ᾿ ἐπὶ τῶν ἐν πολέμῳ πιπτόντων διὰτὸν παρακολουθοῦντα ψόφον ἐκ τῶν ὅπλων. Μ, 426Ἰδομενεὺς δ᾽ οὐ λῆγε μένος μέγα, ἵετο δ᾽ αἰεὶ ἠέ τιναΤρώων ἐρεβεννῇ νυκτὶ καλύψαι, ἢ αὐτὸς δουπῆσαι, ἀμύ-νων λοιγὸν ᾿Αχαιῶν*) · ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ παρεπομένου τὸἀπολέσθαι · οἱ γὰρ ἐν πολέμῳ πίπτοντες ψόφον ἀποτε-λοῦσι τοῖς ὅπλοις. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τοὺς γλωσσογρά-φους. οὗτοι γὰρ ἓν ἀνθ᾽ ἑνὸς ἐδέξαντο δεδουπότος ἀντὶτοῦ τεθνηκότος. Tendit ad Ψ, 679.

Εὐρύαλος δέ οἱ οἶος ἀνίστατο, ισόθεος φώς,Μηκιστέος υἱός, Ταλαϊονίδαο ἄνακτος,ὃς ποτε Θήβαςδ᾽ ἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο· ἐς τάφον

USAND

*) Voss: Ob er auch selbst hinkrachte