117

( quod tamen Ξ, 449 et O, 540 ab eo aliter scriptumesse non traditum) et ἐπαρωγός λ, 498 recte dicerentur,etiamsi his verba composita ἐπαμύνειν, ἐπαρήγειν nonsubiecta essent. Cf. 235 οὐ γὰρ ἐπὶ ψεύδεσσι πατὴρΖεὺς ἔσσετ᾽ ἀρωγός*).- Οπηδός est hymn. Merc.450. συνοπηδός ex Panyasi affertur, et est ap. Apoll.Rh. IV, 495. Verbunx συνοπηδεῖν uon novimus. συνο-πάων Orph. hymn. XXX, 5.

63

Nihil, ut haee stringam, apud Homerum incertiusquam eiusmodi substantiva rem indicantia, ut ὑπόκυκλαquidam maluerunt Σ, 375. Quocum male componit ὑπο-πυθμένες Mueller de cycl. ep. p. 70. Qui enim sic le-dugebant 4, 639( legit autem Asclepiades lyrleanus Ath.492. a.) pro adiectivo esse volebant. Sed referendumvidetur huc ἐπιμείλια( sc. ex veterum sententia), quodAristarchus praeoptavit I, 147 cf. 239

ἐγὼ δ᾽ ἐπιμείλια δώσω.

Tradidit Herod. haec: Αρίσταρχος ἓν μέρος λόγου ὑπέ-λαβεν ὡς ἐπιφέρνια. ᾿Απολλόδωρος δὲ διαλύει ἐπὶ εἶταμείλια · οὕτως δὲ καὶ ᾿Αλεξίων. Illa adiecta praepositioid fere exprimit quod quodam loco dicit poeta ἕδρα,ὥσσα φιλεῖ φίλης ἐπὶ παιδὸς ἕπεσθαι;huc, quod quibusdam placuit ἐπίουρα Κ, 351.

Referendum

HIGHER

ἀλλ᾿ ὅτε δή δ᾽ ἀπέην, ὅσσον τ᾽ ἐπίουρα πέλονταιἡμιόνων-

quod omnino praepositionis explicationem admitterenon videtur. Item nupois de quo certe cogitaruntΗ. 63 οἵη Ζεφύροιο ἐχεύατο πόντον ἐπὶ φρίξ de quosic Herodianus: ὁ Ασκαλωνίτης ἀναστρέφει πόντον ἔπει,οὕτως καὶ οἱ ἄλλοι · κὶ ἄμεινον · οὐδὲν γὰρ ἔσται τὸἐπιφρίξ, χωρὶς εἰ μὴ παρέλκῃ ἡ πρόθεσις. ὅπερ οὐ πι-θανόν · οὐ γὰρ κατεπείγει.Eust. sic, haec negligentius

*) Επαφηγών, quod Homerus non habet, apud Apollonium est

, 1039. 1V, 859.

V6