118

ἄλλοι

describens: ἐν δὲ τῷ ἐπιφρίξ πλεονάζει ἡ πρόθεσις · καὶγὰρ τὸ κοινόν · εἰ μὴ ἄρα κατ᾽ ἀναστροφὴν ἀναγνῷ τὸγεύατο πόντον ἔπι φρίξ. Sed ἐπιμῆνις Aristarchus E, 1ὁρῶν μηνίσας · χαλεπὴ δὲ ϑεοῦ ἐπιμῆνις.Quo loco Herodianus: Αρίσταρχος παρολκὴν οἴεταιἐπί ὁμοίως τῷ ἐπισμυγερῶς( γ, 195) καὶ βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ. ὅταν δὲ παρέλκῃ ἡ πρόθεσις οὐ ποιεῖται ἐξαλλαγὴν τόνου. εἰσὶ δὲ οἱ ἀνέγνωσαν ὁμοίως τῷ ἐπεὶ ριτοι ἔπι δέος( 4, 515), ἵνὰ τὸ ἔπεστι σημαίνεται.δὲ ἐπίμηνις, ἓν μέρος λόγου ποιοῦντες, ἄμεινον δὲ τῷ᾿Αριστάρχῳ συγκατατίθεσθαι. Eustathius( p. 535 extn)ἔστι δὲ πλεονασμὸς ἐνταῦθα τῆς ἐπὶ προθέσεως, ὡς καὶἐν τῷ βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ καὶ ἐπίουρος. Id. p. 100, 440 τὸ δὲ μετάγγελος περιττὴν καὶ αὐτὸ ἔχει πρόθεσιν, κθὰ καὶ τὸ ἐπίουρος καὶ τὸ χαλεπὴ δὲ θεοῦ ἐπιμῆνις καὶἐπιβουκόλος ἀνήρ καὶ τίς ἄν καταθνητῶν ἀνθρώπων καὶἀνδρῶν κατατεθνηώτων. Ad eandem normam Aristar-chum iudicavisse putem illud ἐπίηρα φέρων( v. sch. Α572. Apollon. lex. H. 344) quod si falsum est, certeatroces poenas luit Buttmanno( lex. I, 153. 155). De-nique ξ, 533 Βορέω ὑπ᾽ ἰωγῇ. Sie Aristarchus( vApoll. 1. H. 448), alii ὑπιωγή nisi fallit Schol. v, 404ἐπιωγή ε, 404. Explicuit hoc Aristarchus per ὑποσκέπη. Non praetermittendum περίκυκλος adiectivunplerumque, pro substantivo enotatum ex Gregor. Nazianzeno a Wernickio ad Tryph. p. 85 x) des

τρασὶ τα μεγάλαυχον, ἐπὴν περίκυκλον ἐγείρῃVix voluit aliter. Memineris, quod quidam apud Ho-merum volebant, ὑπόκυκλα. Cognoscenda erat veterumopinio haud dubie ultra veritatem et necessitatem pro-gressa. Attulimus per saturam quorum digerendi necmateria est nec locus.

*)(( inhihnan, 1,143!

stasnous