S

Κωφός.

Jug

4, 390 κωφὸν βέλος) ἡ διπλῆ ὅτι κατὰ μεταφορὰνἀπὸ τοῦ κατὰ τὴν ἀκοὴν ἐπὶ τὸ κατὰ τὴν ἁφήν κωφὸνἀναίσθητον. Ξ, 15 κύματι κωφῷ ὅτι κωφῷ λέγει τῷἀφώνῳ καὶ μηδέπω καχλάζοντι καὶ ἀποτελοῦντι ἠχήν μη-δέπω γὰρ ἀνέμου εὐκρινοῦς ὄντος τὸ κῦμα ἠρεμεῖ. Hocnunc etiam sic explicatur, sed non accurate. κωφὸνκῦμα non muta est unda, sed rauco sono murmurans,quod unum illo loco quadrat. Nec 22, 54 terra tunsamuta est sed raucum edit sonum. Quod Orpheus dixitde mari tranquillo loquens( Arg. 1101) κωφὰ δὲ πόντοςκεῖτ᾽, id alienum ab Homero*).

Μέλλω

c. infin. nunquam significationem temporis apudpoetam habet. busk

Κ, 326 τόφρα γὰρ ἐς στρατὸν εἶμι διαμπερές, ὄφἂν ἵκωμαι νῆς ᾿Αγαμεμνονίην, ὅθι που μέλλουσιν ἄριστοιβουλὰς βουλεύειν) μέλλουσιν ἀντὶ τοῦ ἐοίκασι · καὶ οὕτωςἀεὶ κέχρηται τῇ λέξει. 1, 817 ὣς ἄρ᾽ ἐμέλλετε τῆλε φί-λων καὶ πατρίδος αἴης ἄσειν ἐν Τροίῃ ταχέας κύνας) ήδιπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ εἰκὸς ἦν, ὡς ὑποκείμενον ἦν**) ὑμῖντὸ παθεῖν. Π, 46 ὣς φάτο λισσόμενος μέγα νήπιος · ἦγὰρ ἔμελλεν οἱ αὐτῷ θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα λιτέ-

*) Κωφός, quod onomatopoeticum est, ab initio dictum de rebus non clangore sed murmure aures ferientibus. Hinc κῦμα κα-φόν, sim. Hinc ipsae aures sic dictae, h. e. in quibus pro claroel expresso sono murmur est, uti Caecus a rebus ad oculos trans-latum. Item recte sic dicti muti, proprie mussitantes. Tum trans-latum ab auribus et dicta zapè etiam quae alios sensus non suavi tangunt, ut κωφά βέλη.

120

« 4) Hine emenda Zonaram p. 707 ἔμελλεν φαίνετο, ἀπέκειτο,ἐφκει παρ᾽ Ὁμήρῳ. L ὑπέκειτο.