125

σϑαι) ἡ διπλῆ ὅτι καὶ νῦν τὸ ἔμελλε σαφῶς οὐκ ἐπὶ χρό-νου · οὐ γὰρ ἔμελλε λιτανεύσειν, ἀλλ᾿ ἐλιτάνευσεν. ἔστιδὲ ἀντὶ τοῦ ἐῴκει. Reliqua Aristonici testimonia suntA, 564. B, 36. 116, 4, 54. M, 34. N, 226. 777. E.125. O. 601. Φ, 83. X, 356. T, 544. 2, 46. 86.( qui tamen locus miserrime corruptus est). Ad inter-pretandum ubique adhibet oixe, quod id significarivult, quod vel fato vel rerum conditione fieri consen-taneum est. Haec observatio de usu Homerico VOC.μέλλω pervulgata in veterum litteris. Apud Eusta-thium saepius recurrit; item habent lexicographi, v. ma-α,xime Suid. s. μέλλω, ἔμελλε. Et schol. Od. a. 232. δ,274. ζ, 165*). Idem sentire Nitzschium, patet exannotatione ad Od. a, 232. Quo magis diffido iudiciomeo. Equidem cum cogito nullum esse scriptoremquin expressa temporis significatio in hac locutionelonge longeque quam reliquae significationes rariorsit et cum cogito hos locos, qui leguntur Z, 515. K,454, X, 9, rem haud praestiterim.

Ζῶμα, ζωστής

1

non idem est, ut quidam putant.

164307 33505

στους

Κ, 77 ἡ διπλῆ ὅτι δοκοῦσί τινες ταὐτὸν εἶναι ζῶμα

· καὶ ζωστῆρα · οὐκ ἔστι δέ · ἀλλὰ ζῶμα καλεῖ τὸ συναπ-τόμενον τῇ μέτρᾳ( haec duo vocabula τῇ μέτρᾳ delenda)ὑπὸ τὸν στατὸν θώρακα, τὸ δὲ ἔξωθεν συνδέον πάνταζωστῆρα. Scilicet foricae aeneae intra*) affixum est

84.

*) Memor rei Planudes dial. gramm. ap. Bachm. anecd. T. II. p.Apollon. lex. H. p. 538 μέλλετε ἐοίκατε, καὶ καθόλου τὸ μέληλειν ἐπὶ τοῦ ἐοικέναι τὸν ποιητὴν τιθέναι, Villoisonus explet: gat-νεται. Ego fuisse putaverim: ὁ ᾿Αρίσταρχος σεσημείωται, τα

*) Sic, ut videtur, Aristarchus,

Alii extra affixum dicunt( v.