137

Διώκειν et ᾽Επιδραμεῖν

distinguuntur. Illud( quando de persequentibus dicitur)est persequi scientem, hoc imprudentem.

Puto subtiliter intellexisse, K, 354( eo enim haecspectant) ad subitaneam persecutionem indicandam voc.ἐπιδραμεῖν valere, quae paucis versibus post( 359) iamlocum non habet. I, 354 ἡ διπλῆ ὅτι τὸ μὲν ἐπιδρα-μεῖν τίθησιν, ὅτε οὐ γινώσκει ὁ διωκόμενος, ὅτε δὲ γιανώσκει, διώκειν καὶ διῶξαι. Εt 359 ἡ διπλῆ ὅτι νῦνὀρθῶς διώκειν λέγει, ὅτε φεύγει ἐπιγνοὺς αὐτοὺς πολε-μίους ὄντας.

Δεῖπνον, δόρπον( et ἄριστον)apud Homerum distinguuntur.

Ω, 124 ἡ διπλῆ ὅτι ἅπαξ νῦν ἐν Ιλιάδι καὶ ἅπαξ ἐνὈδυσσείς( π, 2) τὸ ἄριστον · ἔστι δὲ τὸ πρώϊνον ἔμεβρωμα · τρὶς γὰρ τροφὰς ἐλάμβανον οἱ ἥρωες. P, 560ἡ διπλῆ ὅτι δεῖπνον τὸ ὑφ᾽ ἡμῶν ἄριστον. Κ, 578 ἡ δι-πλῆ ὅτι ἐπὶ πάντων τοῦτο νοητέον, οὐκ ἐπὶ μόνου Διο-μήδους καὶ Ὀδυσσέως · καὶ ὅτι ἠριστοποιοῦντο( h. e. exsensu Homerico). ἡ γὰρ πρωϊνὴ ἐπέστη.

4, 86 ὅτι Ζηνόδοτος γράφει δόρπον · οὐ λέγει δὲ δεῖ-πνον τὴν ἑσπερινὴν τροφὴν νῦν, ἀλλὰ δεῖπνον καλεῖ δἡμεῖς ἄριστον, καθ᾿ ἣν ὥραν καὶ ὁ δρυτόμος ἀριστο-

ποιεῖται.

1, 730 ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει δεῖπνον · δόρ-που δὲ λέγει τὴν ἑσπερινὴν τροφήν · εὐθέως γὰρ κατα-κοιμῶνται.

Haec sunt Aristonici testimonia in re difficillima.Hoc videmus intellexisse Aristarchum nunquam de

coena vespertina apud Homerum aliud nomen tolerariposse quam δόρπον, nec contra δόρπον de alia coenadici posse.Vide modo v, 390 sqq. Quam differen-