134

o, 77.--- Haec si sequeris unum invenies locum diffi-cilema. Sc. Telemachus post solis occasum( y fin.) adMenelaum venit eosque epulantes( v. 65) invenit. Ergoδόρπον est. Et sic recte dicit Pisistratus v. 194 οὐγὰρ ἔγωγε τέρπομ᾿ ὀδυρόμενος μεταδόρπιος, post coe-nam*) vesperi ingrata lamentatio". Qua voce hospitiscommotus Menelaus, ne malis quasi ominibus diemfiniant, instaurari iubet-- δόρπον, 213.

--

ἡμεῖς δὲ κλαυθμὸν μὲν ἐάσομεν; ὃς πρὶν ἐτύχθη ·δόρπου δ᾽ ἐξαῦτις μνησώμεθαCAN

i. e. denuo( nam hoc semper significat ἐξαῦτις apudHomerum) coenae memores simus. Haec omnia optimeprocedunt, nisi v. 61 Menelaus hospites intrantes allo-quens sic diceret:

---

σίτου 9᾽ ἅπτεσθον καὶ χαίρετον! αὐτὰρ ἔπειταδείπνου πασσαμένω εἰρησόμεθ' οἵτινές ἐστον.Vossius solvit hoc modo: ,, Im ganzen Homer beginntjedes deivov am Vormittage, wiewohl es als festlicheroder üppiger Schmaus bis zum Abend gedehnt werdenkann: daher der Schmaus des Menelaus Od. IV, 61δεῖπνον u. bald darauf v. 213 δόρπον genannt wird, undXX, 390 dem δεῖπνον sich das δόρπον anschliesst“.Nescio quid viro immortaliter de Homero merito hoc

*) Nihil aliud μεταδόρπιος significare potest: ut haec compositaomnia id significant quod praepositio cum substantivo. μεταδή-μιάς ἐστι( e. g. 9, 293) i. q. μετὰ δήμῳ; sed μετὰ δόρπῳ nihilest. Dignus horum usus qui attendatur. Sic 1, 234( cf. 249) φέρε δ᾽ὄβριμον ἄχθος ὕλης ἐζαλέης ἵνα οἱ ποπιδόρπιον εἴη, i. e. πρὸς δόρπον.ο, 51( 75) ἀλλὰ μέν᾽ εἰςόκε δῶρα φέρων ἐπιδίφρια θείῃ ἥρως. βάλεσάκος μέσσον ἐπομφάλιον, i. e. ἐπ᾿ ἐμφαλῷ 1, 267. Inde dubita-tum, utrum ἐξ ἁλός an ἔξαλος 2, 134. Ἔξαλος ut ἔφαλος, quamquamdixit εινάλιος. Homerus tamen haec mavult et in parisyllaba deciet in imparisyllaba terminare in tos. In os mihi praeter ἔφαλοςnunc tantum memoria haeret ἔμφυλος 0, 273. Aristophanis lectioδ, 785 fuit εἰνόδιον non δίῳ, ut in scholiis est.

SELFR