Μῆνις et Χόλος

promiscue dicuntur.

137

Δ, 513 οὐ μὲν οὐδ᾽ Αχιλεύς, Θέτιδος παῖς ἠϋκόμοιο,μάρναται, ἀλλ᾿ ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέα πέσσει) ἡ δι-πλῆ ὅτι ἀντιφράζει τὸν χόλον τῇ μήνιδι ἐπὶ τοῦ αὐτοῦπροσώπου. Innuit μῆνιν ἄειδε Item I, 260, ubiUlixes ad Achillem: παύε, ἔα δὲ χόλον θυμαλγέα · σοὶ

obscurum recurrit. Propria et origini debita notio tenenda, undesi universe spectes facile est intelligere non semper παρθενίουςesse σκοτίους, vel contra. Παρθένιοι dicti Tarenti coloni, iuveni-bus nati, quos iusserant Lacedaemonii συγγενέσθαι ταῖς παρθένοιςἁπάσαις ἅπαντας( v. Marx. Ephor. fr. 53). Hi σκότιοι non erant-Vocis origini si inhaeres, illud Euripideum explicabitur, quodHermanno offensioni fuit, Alcest. 996

καὶ θεῶν σκότιοι

φθίνουσι παῖδες ἐν θανάτῳ.

Hoc loco vehementer displicuit Hermanno ,, deorum spurios filios"a poeta commemorari, quare σκότιοι ad φθίνουσι trahi iubet, utintelligantur, qui ad Orci tenebras abeunt. Equidem dubito anab auditoribus σκότ: οι et παῖδες una audientibus haec in aliam sen-tentiam accipi potuerint quam qno hodie primum legentibus pro-pendet animus. Neque vero res invenusta est, modo ne vertas,, deorum spurios filios," sed ,, clandestino amore genitos": ut vo-cabuli primigenia notio teneatur ut alibi. Et cf. Phot. p. 545, 10ὑπὸ σκότῳ δὲ γεγονώς σκότιος, ὅπερ ἐστὶ λαθραῖος. Sed Apolloniusvidetur mihi, quod Homerum prave intellexerat, falso atque ineptehoc vocabulo usus esse. Narrat Hypsipyle( I, 810) Iasoni maritosab Thracia expeditione reduces expulsis uxoribus captivas virginessecum habuisse:

σχέτλιοι. ἦ μὲν δηρὸν ἐτέτλαμεν, εἴ κε ποτ᾽ αὖτιςὀψὲ μεταστρέψωσι νόον · τὸ δὲ διπλόον αἰείπῆμα κακὸν προὔβαινεν. ἀτιμάζοντο δέ τέκνα

γνήσι ἐνὶ μεγάροις, σκοτίη δ᾽ ἀνέτελλε γενέθλη.

Hic profecto non celatur concubitus. Sed, ut dixi, Homerico exem-pio abusus est, a quo putavit σκοτίους dici quicunque non iustoediti essent matrimonio. De Callimacheo τοὺς αὐτῷ σκοτίους ἐμπελάτειρα τέκεν( fr. CLXX) iudicari nequit: sed videtur recte dictumfuisse ,, clam uxore."