e

163

tum*): quare 4, 779 ξείνιά τ' εὖ παρέθηκεν ἅτε ξείνοιςJéus torinon potest esse nisi accusativus pronominis; deadquo dubitavit Buttmannus lex. I p. 241. Nec X, 127,quem locum ille provocat, οὐ μέν πως νῦν ἐστιν ἀπὸδρυὸς οὐδ᾽ ἀπὸ πέτρης τῷ ὀαριζόμεναι ἅτε παρθένος ἠΐ-θεός τε, παρθένος ἠθεός τ᾽ ὀαρίζετον ἀλλήλοισιν, aliterexplicari potest quam ,, cum illo colloqui qualia collo-quuntur". Recentiores epici are pro adverbio fre-quentant, e. g. cum similia ponunt.-

Sed rei per se infinitae ponendus est modus. Quareex iis, de quibus supra Aristarchi observationes recen-suimus, tria tangam: tum hanc dissertationem conclu-dam. Haec sunto φοβεῖσθαι, σῶμα, δαίς. In φοβεῖ-cat et ouua tantum necesse quaedam epicorum po-popeio dai un Quint. Sm. r, 484. Item B, 6

nere.

Sic ed. Wolf, sic praefert Nicanor ériov лoÒ TOUTOU oriteivza to ws sis To ouro Merahaupáver." Sed Aristarchus, si Scho-lio Parisiensi fides, maluit os, quod item pulcrum( so wahr—).9, 176 praefero os zat ooi 1: nam os, maxime addito zai, inexemplis, quae coram oculis sunt, monstrandis frequens. Cf.Fritzsche qu. Luc. p. 199. a, 35. 9, 330. Z, 262., 111. Sed 2,120 s nai, quod repetit id quod iam antea dictum est( 115). Uthunc extremum locum item accipio, 168 cl. 160( s datws zuiv. 166 non potest pertinere ad sequens ús sed ad antecedentia.)Aliis locis ὡς

218

is locis os certum, sed explicatio incerta, ut in illoνῦν μὲν δὴ μάλα πάγχυ κακὸς κακὸν ἡγηλάζει · ὡς αἰεὶ τὸν ὁμοῖονἄγει θεὸς ὡς τὸν ὁμοῖον.yel deos ws Tov buotov. Sic Wolfius, melius videtur nyláte.ouotov! propter commotam orationem. Quod idem cadere videturin o, 449. Contra o, 194 ubi oratio ad explicationem convertiturmelius fortasse post zou colo vel commate distinguere, quasidixisset oict, cf. Nitzsch. T. I. p. 169. Apud Apollonium I, 81Wellauerus falso os accepit pro ,, enim". Aut exclamatio est autscribendum ds. Eadem dubitatio esse potest in loco simillimo OppianiHal. 4, 211. Pro ,, enim" nec hi epici vocabulo usi sunt.

AXAAD

--

66

*) Hoc fugisse Arist. certum ex Apollonio adv. 558.11*