εἶνα:), ὅτε τὰ ἄστρα λαμπρὰ φαίνεται. ὅθεν ὁ ᾿Αρίστας-χος τοῦτο λύων φησί · φαεινὴν οὐ τὴν ποτέ( opinor τότε)λαμπράν, ἀλλὰ τὴν φύσει λαμπράν · ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῆςἐσθῆτος τῆς Ναυσικάας

φέρεν δ᾽ ἐσθῆτα φαεινήν( ζ, 74)

ἣν διὰ τὸ ἐῤῥυπῶσθαι εἰς τοὺς πλυνοὺς παρακομίζειἀλλὰ δῆλον, φησίν, ὅτι( ins. καί) ἐνταῦθα ἀκρυστέον τὴνφύσει λαμπράν. Cf. schol. h. 1. et I, 59.

20

2. Schol. Ξ, 216 Πορφυρίου. διὰ τί τὰ ἐρωτικὰ ἐνἱμάντι φησὶν Ὅμηρος κατεστίχθαι ἔνθ᾽ ἔνι μὲν φιλότης,ἐν δ᾽ ἕμερος“. Σάτυρος μὲν οὖν, ἐπεὶ πληγῶν ἄξια δρῶ-σιν οἱ ἐρῶντες. Απίων δέ, ἐπειδὴ δεσμοῖς ἐοίκασι καὶβρόχοις οἱ ἔρωτες καὶ τὰ τῶν ἐρώντων πάθη. Αρίσταρ-χος δέ, ὅτι ἄχρι τοῦ δέρματος διϊκνεῖται τὰ ἐρωτικὰ πά-θη, τήκοντα( sic enim pro τίκτοντα recte Leid. et sch.9,288) τοὺς ἐρῶντας καὶ ἀποξύοντα διὰ τῆς στύψεωςτὰ μέλη. Eadem leguntur schol. 9, 288.

FOR CE

3. Procl. ad Hesiod. Op. 97 ὡς( leg. πῶς) φησιν,ἔμεινεν ἐν τῷ πίθῳ ἡ Ἐλπίς · ἔστι γὰρ τοῦτο ἐν ἀνθρώ-ποις. τοῦτο δὲ καὶ Κόμανος ὁ ἀρχιοινοχόος τοῦ βασιλέωςπροὔτεινεν. φησὶν οὖν ᾿Αρίσταρχος, ὅτι ἡ μὲν τῶν κατκῶν ἔμεινεν · ἡ δὲ τῶν ἀγαθῶν ἐξῆλθεν · ὅϑεν ἀκυρολο-γοῦμεν λέγοντες ἐλπίζειν κακά. ἡ γὰρ ἐλπὶς κακῶν, οὐθεῶν( leg. videtur οὐδ᾽ ἐξήει).

4. Vid. infra§. 5.

Advertent haec fragmenta lectorem, quod viden-tur inter Aristarchea ad illud genus captiosarum quae-stionum pertinere, quod non tam ad gravem fructuo-samque doctrinam quam ad vanam ostentandam scien-tiam vel ad venditandam ingenii subtilitatem vel etiamad carpendum optimum poetam inventum cultumqueesse putaveris. Hoc quale fuerit, unde propagatum,quo studio retentum sit, quid denique in grammatico-rum commentariis valuerit, hac occasione accuratiusinquirere operae pretium visum est. Attigit haec quo-