202

que aliquot locis divini operis, quo nos ad Homericamlectionem instituit, Wolfius: sed nec omnia ille, quaeeodem spectant, vel composuit vel comportavit, et, uteius institutum ferebat, in magnis copiis parum dixitexplicite, vix ut scientibus satis sit.

§. 1. Constat summi poetae aequalibus quique ho-rum plura per secula vestigiis institerunt, religiosishominibus, sed simplicibus et poesis delectamentis hel-luantibus, ne minimum quidem scrupuli iniecisse anti-quorum Deorum et mores et facinora, ad hominum si-militudinem tum bene cupientium, tum vero irascen-tium atque invidentium. His igitur, ut hoc utar, necIunonis incudes nec Vulcani reticula displicebant. Sedcum primum philosophari Graeci homines instituerent,tum impia haec talia et scelesta esse duxerunt: quareligione non solos philosophos, sed ipsos poetas, siquo novae doctrinae colore imbuti essent, infectos essePindari exemplo edocemur. Tum igitur quidquid exhoc genere fabulae afferebant, eruditorum animos ve-hementer offendit: praecipue tamen Homerus et He-siodus, qui et plurimum in hominum ore versarenturquorumque fabulae non locorum quorundam finibus in-clusae essent, sed totam Graeciam pervagarentur, phi-losophorum invidia flagraverunt. Tum Xenophanesexstitit Colophonius*),' Ounganάтns лizóлns, qui ad-versus utrumque poetam multa scripsit eorumque dedis narrationes graviter reprehendit:αποσπάντα θεοῖς ἀνέθηκαν Ὅμηρός 9 Ησίοδός τε,

ὅσσα παρ᾽ ἀνθρώποισιν ὀνείδεα καὶ ψόγος ἐστί,κλέπτειν μοιχεύειν τε καὶ ἀλλήλους ἀπατεύειν.

Tum Heraclitus veteres poetas insectabatur, severissi-

NINC

*) v. Paul de sillis Graec. p. 15-17, Brandis quaest. Eleat. p.67-70, Jacobs Erziehung der Hellenen zur Sittlichkeit, Verm.Schriften III. p. 99.