212

sponderit percontantibus, cur in recensu navium aBoeotis potissimum poeta initium ceperit, apud scho-liastam ad B, 494 legimus hoc modo: oxtai dè anòΒοιωτῶν κατὰ μὲν ᾿Αρίσταρχον οὐκ ἔκ τινος παρατηρή-Alterum scholion: ὁ δὲ Αρίσταρχός φησι

>

σεως

...

κατὰ ἐπιφορὰν αὐτὸν τὴν ἀρχὴν ποιήσασθαι · εἰ γὰρκαὶ ἀπ᾿ ἄλλου ἔθνους ἤρξατο, ἐζητοῦμεν ἂντὴν αἰτίαν τῆς ἀρχῆς. Audin' virum sobrium atquein melioribus exquirendis occupatum, cum molestosargutiarum scrutatores aspernatur atque eludit? Eius-dem generis exemplum praeterea est 4, 489. Narratibi poeta, Antiphum, Priami filium, in proelio Aiacemhasta petiisse, eam vero, cum ab Aiace aberraret, inLeuco, Ulixi socio( Taipos) haesisse. Hic quaestiofuit, id quomodo fieri potuerit, cum ex ordine exer-citus Graeci constaret, Ithacenses haudquamquam sta-tionem prope Salaminios habuisse. Quidam solvuntpessime, taipov non esse socium, sed universe ami-cum; alii melius, in proelio ordinem exercitus con-fundi. Quid Aristarchus? ,, os лointixòv naçaiteitai“,talia in poeta ne quaerenda quidem esse. Attamenhaec non prorsus neglexerunt, si qua forte ad utilemobservationem ansam praeberent. Sic quod de σελήνηpasivý quidam sibi ineptum invenisse videbantur, hocpoterat admonere doctiores, ut Aristarchum admonuit,ut de vi ac potestate epithetorum perpetuorum dice-rent. Sic quas Aristonicus in scholiis tangit quaestio-hes, quae paucae sunt, aut ad verborum potestates de-finiendas receptae erant, ut I, 65, ubi sine dubio designificatione vocabuli ixóv exposuerat, aut ad lectio-nem expediendam vel confirmandam, I, 379. K, 447,aut ne poterant quidem in commentariis praeteriri,quod explicatione necessario egent, ut de versura-χηκεν δὲ πλέων νύξ, τῶν δύο μοιράων Κ, 252, et dePylaemene N, 643, quae sunt quidem quaestiones, sed