214

minutias lususqne ingenii delaberentur. Quid porroilli ἀπείριτα δηριόωντες Μουσέων ἐν ταλάρῳ in syssitiosuo disceptaverint non accepi quidem: sed nescio quo-modo patulas aures admoventi quaestiuncularum su-surrus adstrepat. In conviviis enim eruditorum, quaeapud utrumque populum frequentissima erant, propo-nendarum solvendarumque quaestionum pervulgatus moset quasi propria sedes fuit. Postqnam enim ad epu-landum vocati edendi libidinem exuissent, bibendi in-duissent, tum mensis remotis*), poculis ministratis, addoctam garrulitatem sese accingere: quippe neque mutiesse poterant, homines praesertim Graeci, quos in lit-teris quoque omnium loquacissimos esse Strabo pro-fessus est, neque difficiles iis et convivandi hilaritatiparum aptae disputationes placebant( Plut. Sympos. qu.I, 1, max. c. 3). Neutrum decere ex ipsis philoso-phorum scholis retulerant, in quibus de boni convivaevirtutibus multus sermo esse consueverat. Plut. Sym-pos. qu. I, 1, 2**). Cf. Cic. off. I, 37. Quare si quisnatura esset tristior atque ad seria iocose tractandadifficilior, abstinebat sese in convivarum coetu ab hocgenere ludicrae eruditionis: ut Isocrates: qui ,, cum inconvivio a sodalibus oraretur, ut aliquid in mediumde eloquentiae suae fonte proferret, hac venia depre-catus est: Quae praesens, inquit, locus ac tempus ex-

*) Plut. Eymp. ΙΙ, 2 αὐτοὶ γὰρ ἐπιχειρήσομεν ζητεῖν ὅταν παυ-σώμεθα δειπνοῦντες. Ὡς οὖν ἀφηρέθησαν αἱ τράπεζα. Alioslocos nunc praetereo. Sed apud Virgilium Aeneas fata sua regi-nae enarrat, postquam prima quies epulis mensaeque remotae.

-

-

**) ζητεῖν μὲν ἐν ταῖς διατριβαῖς περὶ συμποτικῶν καθηκόντων,καὶ τίς ἀρετὴ συμπότου, καὶ πῶς οἴνῳ χρηστέον.— Νόμους συμποTixous scripserant Aristoteles, Speusippus, Xenocrates, Athen. I p.3 f. Horum et similium ad irrisionem pertinebat Gnathaenaeνόμος συμποτικός Ath. 585. b.