248

hanc caussam minus apte visa est commemorari H234( quanquam est aptum, ut magis etiam pruriginemmutandi intelligas). Quid igitur moliuntur? NarratStrabo VHI p. 348 ῥεῖ δὲ( fluvius ᾿Ακίδων) παρὰ τά-φον αρδάνου καὶ Χάαν πόλιν ποτὲ ὑπάρξασαν πλησίονΛεπρέου, ὅπου καὶ τὸ πεδίον τὸ Αιπάσιον. Περὶ ταύ-της δὲ τῆς Χάας γενέσθαι φασὶν ἔνιοι τὸν πόλεμον τοῖςΑρκάσι πρὸς τοὺς Πυλίους, ὃν ἔφρασεν Ὅμηρος, καὶ δεῖνοἴονται γράφειν( Η, 135)

ἡβῷμ᾽ ὡς ὅτ᾽ ἐπ᾽ ὠκυρόῳ ᾿Ακίδοντι*) μάχοντοἀγρόμενοι Πήλιοί τε καὶ` Αρκάδες ἐγχεσίμωροιΧάας πὰρ τείχεσσι

οὐ Κελάδοντι οὐδὲ Φειᾶς. τῷ γὰρ τάφῳ τοῦ Ἰαρδάνουτοῦτον πλησιάζειν καὶ τοῖς ᾿Αρκάσι τὸν τόπον μᾶλλον ἢἐκεῖνον**).

*) Sic necessario legendum.

Statuit

**) Hi igitur intellexerunt Ἰαρδάνου ἀμφὶ ῥέεθρα ad fluviumIardani, h. e. qui Iardani tumulum praeterfluit. Ceterum manetin eo loco difficultas. Propter Παρδάνου ἀμφὶ ῥέεθρα non potestΚελάδων nomen proprium fluvii esse, et res eadem si ᾿Ακίδοντιsubstituatur. Hoc intellexit Aristarchus: quare κελάδοντι pro ad-iectivo accepit hac nota apposita: ἡ διπλῆ ὅτι ἰδίως τὰ ἐπίθεταπροτάξας τὸ κύριον ἐπήγαγεν Ἰαρδάνου ἀμφὶ ῥέεθρα.“igitur quandam anacoluthiam, ut oratio post ἐπ᾽ ὠκυρόῳ κελάδοντιinterrupta videretur, deinde denuo institueretur illis Ἰαρδάνου ἀμφὶῥέεθρα. Non probamus. Sed ille non habebat quo se verteret:nam κελάδοντι interpraetari„ fluvio“, qnod quidam facere non du-bitabant, illi in mentem venire non poterat, bene gnaro, quid ferretconsuetudo Homeri. Ergo restabat ut vel versum 133 vel 135,obelo notaret: nisi ei syntactica ratio, quam diximus, mira quidemsed tolerabilis visa esset. Caeterum Didymus hoc loco dicitur.probasse Ψήφης, ἄμεινον, οὖν ὡς Δίδυμος, Φήρᾳ Σπάρτῃ καὶ Δαρ-δάνου ἀμφὶ ῥέεθρα( 1. Φήρης πὰρ τείχεσσιν Παρδάνου) · οὕτω γὰρκαὶ Φερεκύδης ἱστορεῖ. De quo( si verum est) sic iudico. Didy-mus in commentariis cum variorum varia molimina recensuisset,addiderat, si quis locum mutare vellet, potius Phons scribendum

" 2

1