281

ίος.

placeret, aut cum fictum est proprium 4olios de ad-iectivo ne cogitatum quidem; sed ut ab dólos factum4ólov, sic alia forma item in propriis fingendis crebraΔολίος. Sic Δράκων Δρακίος, Θράσων- ίος, Στράτων-ioç. Et simile iudicium erit, si qua forte similia huncaccentum habuerunt, quamquam eiusdem formae inve-niebantur adiectiva proparoxytona. De xorios testisest Herod. Arc. 40, 21. Huic analogiae haud dubieapplicata sunt Balios( equus Achillis), v. schol. II,149. Eust. p. 1051, 16. 1190, 11, 12; 1406, 53; cf.1309, 4( de adi. cf. Wern. Tryph. v. 84). Quod certenisi sub hunc canonem cecidisset Báltoç esset. PorroDovyios( et viri et fluvii nomen est), quod disertedocet Herod. Arcad. 40, 8. 41, 20. Quamquamex alio canone( S. 9.) accentum mutare non debe-bat. Et fluvius Podios( quem ego non dubito a rosadictum esse). Schol. M, 20: Eust. ib. p. 890 o de Podiosποταμὸς παροξυτόνως προφέρεται ὡς ὁ Ὀδίος καὶ ὁΔολίος καὶ ὁ Τυχίος καὶ τὰ ὅμοια τριβράχια κύρια.

Iam si verum est quod Koehlerus docuit in Beet-tigeri libro qui inscribitur Archaeologie u. Kunst I, 1,p. 49 nomen Auqorapos tantummodo mythicum esse etpostea abolevisse, facile concederemus Aristarchum er-rasse. Est autem universe Koehleri opinio( p. 24):

vel adiectiva eponyma sunt, ut Ari taei nomen Nóutos( cf. Nonn.V, 215 Aguotaios vóulos zai Enávvuos nows), vel adiectiva eiusmodiquorum radix obscurata est, ut nec in verbo iam nec in substan-tivo appareat, ut Adoos( inter procos Hippodamiae) Pausan. V,21. Schol. Pind. Ol. I, 114. 127. Et sic sentio" Ootos scribendumesse episcopi nomen quamquam mihi nominativus vel accusativusnon praesto est. Sed e. g. genitivi Acuíov Aristoph. Eccl. 77.nihil obstat quo minus nominativus fingatur Aauíos, quamquam ap.Polyb. XVII, 10 et Diodor. XVI, 48. est Adutos. Thuc. VI, 4λάμις: ut Σθενίος Σθένις, cet. Ab eadem radice erit unde Λάμια.

intes