360

accedente quadam similitudine. Sic illam, cuius iamantea facta est mentio, Vulcani insulam omisso Ἡφαί-στου nusquam dictam esse ἱέραν non praesto. Quam-quam scriptores Graecos potius dixisse iegé credimusMss. huc inclinantibus. V. praeter locos Polyb. supracommemoratos" Thuc. I, 88. Diod. V, 7. Strab. 277.Eust. 1644, 30. Et exhibuit sic cod. Paris. ap. Paus.X, 11, 3. fter Paris, in sch. Apoll. Rh. IIF, 42. IV,761. Sed Fior. Πέρα. Λιπάρα utrum dicta sit anΛιπαρά nulla iudicandi regula esset; nisi in hac om-nium librorum consensus praestaret Λιπάρα, nec causaest diffidendi; quamquam in insulis saepissime factumut addito νῆσος dicerentur. Sic Achillis insula« ευκὴνῆσος, et omisso subst. λευκή Paus. III, 19, 11. Ant.Lib. κζ'. Arrian. peripl. κ. Sed urbs Δεῦκαι Polyb. IV,36. Strab. XIV, 646. 647. Ut Πύρρα, Κίῤῥα, Θέρμη,Θέρμαι, Θέρμα, quod ad reliquorum analogiam se accom-modavit, quamquam haec neutralis forma allicit adsupplendum ὕδατα. Contra ut nunc hoc ponam τὸγλαφυρά ὀξύνεται εἴτε ὄνομα πόλεως εἴη εἴτε ἐπίθετον,Herod Arcad. 101, 14.

-

Haec brevissime monere non absonum visum. An-tequam enim haec quaestio perlustrari possit necesseest omnes quibus codices adeundi facultas est nihilde suo addant vel demant intelligendoque faciant utnil intelligant.

§. 15. Herod. E, 65 Πήδαιον. Αρίσταρχος ὡς Πή-δασον, καὶ ἐπεκράτησεν · καὶ ἴσως ἔχει ἀφορμὴν τοιαύτηνὡς πολλάκις τὰ τοιαῦτα τρίτην ἀπὸ τέλους ἔχει τὴνὀξεῖαν, εἰ ῥῆμα αὐτῶν προκατάρχοι, ὥσπερ ἔχουσι τὸβέβαιος( παρὰ γὰρ τὸ βέβηκα) ὡς τὸ Φίλαιος, τὸ Νί-καιος, τὸ Τίμαιος. τοιοῦτον οὖν καὶ Πήδαιος · οὐ γάρ,ὡς οἴεται ὁ Αβρων, παρὰ τὴν πῆδον · ἐοικὸς γὰρ μᾶλλονἥρωϊ παρὰ τὸ πηδᾶν ἐσχηματίσθαι.