319

4) N, 351 ἀλλ᾿ ἕπευ, ὄφρ᾽ ἐπὶ νηυσὶ συνώμεθαποντοπόροισιν

ἀμφὶ γάμῳ.

Hoc loco Herodianus: συνώμεθα. τοῦτο δὲ ᾿Αρίσταρχοςδασύνει, ὑγιῶς. ταὐτὸν γὰρ τῷ συνθώμεθα · ἐσχημάτι-σται οὖν ἀπὸ τοῦ ἵημι. δηλοῖ οὖν τὸ κατὰ τὸ αὐτὸἀφῶμεν τὰ τῆς διανοίας · εἰσὶ μέντοι οἳ ἐψίλωσαν οὐκ εὖ.Χ, 1261 συνημοσύναι: quod ad suam muniendam sen-tentiam non videtur ab Aristarcho neglectum fuisse. v.Apollon. lex. p. 746. Qui secus acceperunt, praesensformae mediae verbi siui ad similitudinem formarumἔσο, ἤμην, ἔσομαι adhibuisse perspicuum est. V. Eu-stathius ad v, 106. Herod. O, 10.

5) Π, 558 κεῖται ἀνήρ, ὃς πρῶτος ἐςήλατο τεῖχοςΑχαιῶν,

τη

Σαρπηδών

Hic locus advertit attentos Homeri lectores, quod nonSarpedonem sed Hectorem primum in Graecorum mu-nimenta insiluisse antea poeta cecinerat M, 437 πρίνγ᾽ ὅτε δὴ Ζεὺς κῦδος ὑπέρτερον Ἕκτορι δῶκεν, Πριαμίδῃ,ὃς πρῶτος ἐξήλατο τεῖχος ᾿Αχαιῶν et 462 ὁ δ᾽ ἄρ᾽ ἔς-ποφε φαίδιμος Ἕκτωρ. cf. 465 οὐκ ἄν τίς μιν ἐρυκάκοιἀντιβολήσας, Νόσφι θεῶν, ὅτ᾽ ἐςᾶλτο πύλας. Sarpedonemcontra dixerat tantummodo muri pinnas primum distur-basse II, 397 Σαρπηδὼν δ᾽ ἄρ᾽ ἔπαλξιν ἑλὼν χερσὶ στι-βαρῇσιν Ἕλχ᾽ ἡ δ᾽ ἔσπετο πᾶσα διαμπερές. Quare non-nulli, atque in his Lysanias, grammaticus antiquissi-mus, Eratosthenis magister( Suid. s.' Eg.) eo loco, de quodisputamus, intellexerunt ἐσήλατο, h. e. concussit, a verboquodam σάλλεσθαι. Sic enim haud dubie voluerunt,ut πάλος πάλλεσθαι( v. Heysch.) sic σάλος σάλλεσθαι,non σάλειν, uno λ, ut apud Eustathium scriptum est,Iam ipsam difficultatem et quo pacto dissolverint ver-bis Herodiani accipe: Αρίσταρχος καὶ οἱ ἀπ᾿ αὐτοῦ

413