330

ματα

εἴτε εἴτε- διὰ δύορ.καὶ ἡ δευτέρα δα-σύνεται. Illud autem, quod antea posui de vocabuloγέρανος, sic fere scriptum fuisse tibi persuadeas: γέρα-νος τὸ ζῶον. ἀπὸ τοῦ τῆς γῆς ἐρευνᾶν τὰ σπέρματα οἷον-εὶ γηρευνός τις οὖσα*). ψιλῶς · γέρανος δὲ ὁ ὄμβρος ὑπὸΚυρηναίων. παρὰ τὸ τὴν γῆν ῥαίνειν · καὶ δασύνεται.

Sed hoc studium perduxit eos, ut erant ad cuius-que generis argutias propensi, ut certas quasdas regu-las proponerent, quo non singulis in vocabulis signifi-cationes separarent, sed tota genera verborum spiritudistinguerent.Qua in re nihil memorabilius quamquod adiectiva composita, si quidem altera pars aspereprofertur, aspirationem retinere docent; sed si eademadiectiva in nomina propria abierint, abiicere: εὐαΐμων,sed · Εὐαΐμων( II. H, 16) et Πολυαΐμων; ὠκύαλος, εὖ-φύαλος, sed Ωκύαλος, Εὐρύαλος cum similibus, φίλιπ-πος, sed nomen proprium Φίλιππος. Et. M. 396, 43.821, 25. Eust. 1396, 10. – v. Sturz. opusc. p. 70.Hoc vel primus instituit vel in primis celebravit Pto-lemaeus Ascalonita, quem vocabulorum etiam per princi-palem spiritum distinguendorum studiosum fuisse, ab Eu-stathio discere licet p. 555( ἀλύειν ἁλύειν). Hoc igitur le-gimus in scholiis A( ad E, 66) Εὐαιμονίδης ψιλοῖ ὁ ᾿Ασκα-λωνιτης, ἵνα κύριον γένηται, ὥσπερ καὶ τὸ Φίλιπποςκαὶ Πελάνιππος. Sensit cum eo Aelius Dionysius. Adscholion O, 705 recentior grammaticus notulam adiecit,in qua haec traduntur. Διονύσιος δὲ ὁ ῾Αλικαρ-νασσεὺς ἐν τετάρτῳ ᾿Αττικῶν ὀνομάτων οὕτως ἔφη. Φί-λιππος μὲν τῆς μέσης δασυνομένης τὸ προςηγορικόν.οὕτως γὰρ καὶ ἐν Τηρεῖ Σοφοκλέους ἀναγινώσκομεν, ἥλιεφιλίπποις Θρηξὶ πρέςβιστον σέλας · Φίλιππος δὲ ψιλῶςὁ Μακεδών. Aelium Dionysium intelligendum esse,

από τα σημασία το

..

*) Vid. Zonaram, Etym. M. Gudi

20