332

de tac

ῃ ·

non ita certa videbatur, possintne adiectiva aeque acpropria ψιλῶς proferri, quod λεύκιππος et similia ad-iectiva aspiratione carere videbat. Sic Eustath.524 Ἡρωδιανὸς δὲ περὶ τοῦ ὡς ἐῤῥέθη κατὰ τὸ Φίλιπποντοπνευματισμοῦ νοήσας ἑτεροῖόν τι φησιν, ὅτι Φίλιπποςμὲν τὸ κύριον ἀξιοῦσιν οἱ γραμματικοὶ ψιλῶς λέγεσθαι,δασέως δὲ τὸ ἐπίθετον, ἀγνοοῦντες, ὅτι καθ᾽ ἣν ἑκάτεραδύνανται εἶναι. καὶ γὰρ λεύκιππος λέγεται παρὰ Στη-σιχόρῳ ἐπιθετικῶς · καὶ Λεύκιππος ὀνομάζεται ὁμοίωςὁ Φοίβης καὶ Ἐλαείρας πατήρ. ὥστε ψιλοῖ αὐτὸςἐν ἀμφοῖν τούτοιν τοῦ ἵππος τὴν ἄρχουσαν, καὶοὐκ ἐν μόνῳ τῷ κυρίῳ.

Sed tertia quoque servata est de hac re sententiaE, 76, ubi verbis iam supra adhibitis„ Εὐαιμονίδης: ψι-λοῖ ὁ ᾿Ασκαλωνίτης, ἵνα κύριον γένηται, ὥσπερ καὶ τὸΦίλιππος καὶ Μελάνιππος“ haec annexa sunt: ἔστι·μὲν οὖν ὃ λέγει πιθανόν( διὰ τοῦτο γοῦν καὶ τὸ Πολύ-μια συνμνεια πῇ μὲν ψιλοῦμεν, πῇ δὲ δασύνομεν, καὶ τὸ Εὐρύα-λος ᾿Αγχίαλος), οὔγε μὴν ἀληθές. εὑρέθη γὰρ τὸ Πάνορμος δασυνόμενον, καὶ Ἔφιππος ὁ Κωμικός. Is igiturpropria una cum adiectivis putavit aspero spiritu in-signienda esse. A quo haec ratio profecta sit nescio;eum qui id, quod tractamus, scholion ita scripsit in-eptum fuisse scio et quae apnd veteres legisset minimeintellexisse. Etenim quam intelligenter atque rei suaeconvenienter exemplum Πολύμνεια elegerit, mirabereubi quid sibi voluerit perspexeris. Perspicies autemex Hesychio: Πολυμνεία ἡ θάλασσα, ἡ πολὺ μνίονἔχουσα. καὶ ὄνομα κύριον. Observatio illa de voceΠάνορμος fluxit, opinor, ex scholiis ad v, 195( λιμένεςτε πάνορμου*).

*) Eust p. 524 de adiectivo loquitur, καὶ ὅτι εὕρηται τὸ πάνορ-μας δασυνόμενον. Proni fuerunt recentiores ad distorquendum