333

Ex Ptolemaei Herodianique praecepto diiudicandumschol. E, 333 κακῶς ὅσοι δασύνουσι τὸ υ Ἐνυώ. ἄμεινονγὰρ ψιλοῦν, ἀναπέπλασται γὰρ πολεμικὴ θεός, ἧς οἱ νεώ-oiτεροι ποιηταὶ υἱὸν εἶναί φασι τὸν ῎Αρεα. καὶ διὰ τοῦτοκαλεῖσθαι Ἐνυάλιον μητρωνυμικῶς. cf. et alterum schol.ib. Hoc dicit, apparere' Evvo Deam esse bellicam:vocabulum igitur proprium esse et in medio aspiran-dum. Fuerunt ergo, qui etymon finxerant huius vo-cabuli tale, ex quo secunda syllaba aspiratiouem re-quireret.

-

§. 4. Veterum grammaticorum morem spiritum inmediis quoque vocabulis ponendi, qui certe in accu-ratioribus valuit exemplaribus, nostri quoque codiceshic illic retinuerunt. Saepius factum esse in codiceHomeri Veneto, observavit Villoiso Anecd. II p. 119.De codice Ambrosiano fragmentorum Iliadis notavitMai, p. 582 ed. Berol. ,, Spirituum quoque notae coaevamanu pinguntur formis priscis Het- vel. Atquehi spiritus saepe numero praetermittuntur; nonnunquamin vocabulo medio a me observatos memini". Et adM, 434 ávéhnat. ,, In Ambros secunda syllaba notaturaspero et acuto" ed. Berol. p. 593. Item aliquotiesin cod. Aegyptiaco, cuius notitiam accepimus in Mu-seo Philologico Cantabrigiensi( v. Nro. I a. 1831 p.178). Atque aliquanto saepius inveniri coniicio quamadhuc ab editoribus minus huic rei attentis notatumest. Sic Alberti in not. ad Hesych. p. 9 ediderat lo-cum ex lexico Apollonii: ἀἅπτους · οἱ μὲν δασύνοντες τ

eam quam exposuimus Ascalonitae regulam. Huc pertinet, quod2, 235. ubi de verbo coín sermo est, in cod. V. legitur: oi dèψιλοῦσι διὰ τὸ ὄνομα γεγενῆσθαι! Scil. ὀνόματι κυρίῳ hocproprium esse legerat!