334
attamen neque apud Villoisonum qui eo codice ususest, unde apographum suum Alberti acceperat, spiritusille comparet: neque apud Tollium idem illud apogra-phum edentem.
Villoisonus postea factus diligentior, quod nos se-micircello illo semel fraudare cogitavit, id compensetΤhoc, quod ab eo petimus testimonio, praef. II. III:,, Duplicem in quibusdam vocibus spiritum, ut in avai-ρέω, cet. in nonnullis Epicteti codicibus Regiis inve-nisse se testatur le Fevre de Villebrune p. 6 praef.suae Epicteti Enchirid. 1782". Vestigia eius notae inschol. Phoen. 656, ubi Ald. et Basil. praebent Εὐβοί-οις, et in schol. Ar. Avv. 873( Εὐβαῖος) indagavit Lo-beckius Agl. 1044.
Eustathii aetate signum spiritus in mediis vocabulisaboleverat: hac ratione ille p. 524 οἱ ἀρχαῖοι καὶ ἐνμέσῳ λέξεων ἐπνευμάτιζον καὶ τὰ φωνήεντα καὶ τὸ ρ:et paulo post: ἀπὸ γοῦν τῶν τοιούτων καὶ ἑτέρων δὲπλειόνων σημειούμεθα, ὡς οἱ ἀρχαῖοι οὐ μόνονἐν ταῖς ἀρχαῖς τῶν λέξεων τὸ ρ στοιχεῖον καὶ τὰ φωνή-εντα ἐπνευμάτιζον. p. 1715 ὅτι δὲ οἱ παλαιοὶ καὶ ἐν μέσῳλέξεων˙ ἐπνευμάτιζον τὰ φωνήεντα καὶ ἡ ἰλιὰς δηλοῖ.1396 περὶ δὲ τοιούτων ἀρχαϊκῶν πνευματισμῶν ἐν τοῖςεἰς τὴν Ἰλιάδα σαφῶς γέγραπται. Ex his patet quo-modo intelligendum sit illud quod dicit p. 150 ὅτι δὲπαρὰ τοῖς ἀρχαίοις οὐ μόνον τὰ ἀρκτικὰ τῶν λέξεωνφωνήεντα ἐπνευματίζοντο, ἀλλὰ καὶ τὰ διὰ μέσου ἐν ταῖςσυλλαβαῖς ὡμολόγηται ὑπὸ τῶν ἀντιγράφων, ὡς ῥηθήσε-ται καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς · ὅπερ δηλοῖ που καὶ ὁ ᾿Αθήναιος.Hoc est: Athenaeus testatur( p. 397 e.) in comicorumexemplaribus legi ταῶς. Cf. praeterea eum p. 1347.1828.
20