335

ARE

In communem usum scribendi hoc signum interaspi-rationis, apud Atticos certe, fere non receptum fuit.Qui de hac re quaesivit Osannus ad Marmora Elgi-niana p. 71 sqq. praeter tabulas Heracleenses inquibussaepius occurrit, et unum exemplum ex lithostrotoPraenestino( ENHYAPIX*) ex Herodis Attici inscri-ptione attulit ENHOALA. His ne Boeckhius quidem( corp. inscr. I. p. 43) habuit quod adderet praeterexemplum unum TPIHEMIN104102: quod quidem exinscriptione Euclide antiquiore est.

§. 5.

B

Poterunt haec facere ad rectius iudicandumde pronuntiatione. Bischoff, qui ,, de spiritus asperiin mediis verbis Graecis pronuntiandi ratione" quae-rere instituit in programmate anno 1826 edito ,, indeab antiquissimis temporibus certe ad alterum post Chr.n. saeculum spiritum in mediis verbis fuisse pronun-ciatum"( p. 10) defendit. Ad quam rem praeter com-munes quasdam et pervulgatas rationes inscriptionumtestimoniis et aliquot grammaticorum usus est. Atinscriptionum auctoritas vidimus quam precaria sit,grammaticorum praecepta ad pronuntiationem non perti-nere sed ad usum scholae satis superque patefecimus. Sedsi quid inde concludi potest, potest contrarium. Namquomodo de vocabulo Dikunnos minime illo ex communiusu remoto contendere potuerunt, si adspiratio vel omninovel satis clare audita fuit? Et si contendebant curqui spiritum defendebant de communi pronuntiationeverbum iniecerant nullum? Certissimum utique atque

*) Memorabile sane quod inter ea vocabula quae Latine cumaspero spiritu scridenda sint Wolfius Anal. litt. I, p. 306. affert/ bexhydris. Iam confer Boeckhii verba 1. 1. p. 44. ,, Postremoquod in litho troto Praenestino est ENHYAPIZ largios potuisse ex 7Italico usu derivatum esse.".

It