136

16

tutissimum videtur statuere non in omnibus regionibus,ubi lingua Graeca dominaretur, nec in omnibus voca-bulis idem valuisse: sicuti Romani quantumvis ad adspi-rationem promtiores, nunquam, opinor, Philhippus scrip-serunt. Graecos Italiae ad pronuntiationem spiritus paulomagis inclinasse, ex iis quae paulo ante disputata sunt ul-tro nascitur suspicio: illud alterum vel ex antecedentelitera pendebat, vel quod in quibusdam vocabulis, quaepossent composita videri, commissura hiabat. Per seenim facile in compositione aspiratio eliditur: ad quodadvertit nos locus quidam Apuleii de Orthographia§. 63Anhelo, ut halo, unde descendit, cum aspira-tione annotatur. Sed Plinio in compositione aspiratiocolliditur. Mihi nondum constat utrum φιλέλλην siman φιλέλλην. Apud Atticos, quos vulgaris deinde linguasecuta est, iam mature media illa aspiratio in plurimis velevanuit vel fere delituit: obtinuit in paucis, quae non com-posita sed apposita essent nec longo usu latebat iunctura.Nam διότι, et εἰσὅ Apollonii Dyscoli temporibus pro-nuntiatum fuisse, aliquot mihi eius testimonia per-suaserunt. De syntaxi p. 319, 19 πρόδηλον γὰρ κἀκτῆς συνούσης δασείας ὡς οὐχ ἓν ἁπλοῦν ἐστι τὸ διότι.de coni p. 599, 18 καὶ δῆλον ὅτι τὸ διότι, ἔχον τὴν αὐ-τὴν ἀνταπόδοσιν, ἔχει ἐγκείμενον πτωτικὸν τὸ ὅτι, σαφὲςποιοῦν κἀκ τοῦ πνεύματος, καϑὸ μέση ἡ δασεῖα. de adv.612, 12 ὅτι πρωτότυπόν ἐστι τῶν εἰς ὡς ληγόντων τὸἕως, δῆλον, οὐ μὴν τὸ ἰσοδυναμοῦν εἰσό, καθὸ καὶ ἐντόνῳ καὶ ἐν πνεύματι ἐπιστάσεως ἐδέετο · ἐν πνεύματιμὲν οὖν, ὡς ἀδύνατόν ἐστι τὴν ἐν φωνήεσι δασεῖαν ἐπὶτέλους εὑρέσθαι. cf. synt. p. 333, 10 ἐνεκλίνετο γὰρ( sc. in εἰσό) ἡ πρόθεσις ἐξ ὀξείας τάσεως εἰς παράθεσινπαραλαμβανομένη, ὅπερ παρεπόμενόν ἐστι πάσῃ προθέσει · μόριόν τε τὸ ὁ ὠξύνετο μετὰ τοῦ συνόντος πνεύμα-τις, ὃ παρεπόμενον ἦν πάσῃ λέξει οὐκ ἐχούσῃ πρὸ αὖ-τῆς ἑτέραν λέξιν. Nonne haec certo testantur in vere

50

22