344

τῶν ὀνομάτων οὐδαμῶς ἐγκαθείργνυται. Quae hoc locode vi et natura aspirationis exposita habes, Tryphoni,ut antea apparebat, accommodatissima. Argutius etiamaliquid in eandem sententiam excogitavit Seleucus 1. 1.( 398 a.) τοῖς πρώτοις τῶν φωνηέντων κατὰ τὰς ἁπλᾶςτῶν ὀνομάτων ἐκφορὰς συνεκφέρεσθαι ἐθέλει( sc. τὸπνεῦμα), καὶ ἐνταυθοῖ προάττουσα καὶ τάχιον ἐκθέουσαδι᾽ ἐπιπολῆς ἐστι τῶν λέξεων. τεκμαιρόμενοι οὖν ᾿Αθη-ναῖοι καὶ διὰ τῆς τάξεως τὴν ἐνοῦσαν τῇ προσῳδίᾳ φύ-σιν, οὐκ ἐπὶ τῶν φωνηέντων τιθέασιν, ὥσπερ τὰς ἄλλας,πρὸ δὲ τούτων τάσσουσιν · εἰ δὲ τοιαύτη ἡ δασύτης, μήποτε ἀλόγως κατὰ τὴν τελευτῶσαν συλλαβὴν ὁ ταῶςπρὸς τῶν ᾿Αττικῶν προσπνεῖται.

OUR,

και

Vides his grammaticis rem miram accidisse, sedhoc ipso esse certissimam. Causam si quaeris, meignorare profiteor. Audebo tamen referre, quae deea re non dicam inquisivi sed ludens cogitavi. Namprimum occurrebat, ut hoc unum nomen aspirationemcommunem haberet cum bacchicis illis interiectionibus,possetne communem etiam aspirationis caussam habere.Quare quod plerasque aves a suis vocibus nomen acce-pisse constabat, videbatur quaeri posse, sitne inter easτα καὶ πρὸς ἐπὶ τούτοις τιϑασὸς οἶμώζων ταώς

Anaxilas Ορνιθοκόμοις ap. Athen. p. 655 a.). Id cumnon improbabile esset, eum non multum morabamur,qui apud Athen. p. 397 fidenter pronuntiat:„ ὠνόμασταιδὲ ταῦς ἀπὸ τῆς τάσεως τῶν πτερῶν“. tum prorsus il-lum contemsimus, de origine vocis Varronem nactiadstipulatorem( V, 11 p. 81 Sp.) et doctissimum λεξι-λόγον Adelungium. Hunc attendamus: ,, welche( Na-men) insgesammt eine Nachahmung seines natürlichenGeschreies sind, welches, besonders bei der Pfauhenne,sehr deutlich Pfau lautet". Denique iucundumerat, cum de aspiratione Buttmanno eandem coniectu-ram incidisse animadvertebamus, gramm. II, 2 p. 380.