370

discriminat. Hoc colore iste scriptor ita imbutus estut unum alterum ve exemplum proferre nihil attineat.Similiter dici potest de Strabone: qui si quando in-clinat ad scriptoris locum mutandum ne tum quidemtemere codices ignorat vel vilipendit, ut I p. 4 toisμοὺς μὲν γάρ τ᾽ ἀνίησεν ἐπ᾽ ἤματι, τρὶς δ᾽ ἀναροιβδεῖ) καὶ γὰρεἰ μὴ τρίς, ἀλλὰ δίς, τάχα τῆς ἱστορίας παραπεσούσηςἢ τῆς γραφῆς διημαρτημένης. Cf. p. 25( γραφικὸν ἁμάρ-τημα ἢ ἱστορικόν). XII p. 549 ἤτοι μετατεθείσης τῆςγραφῆς ἀπὸ τοῦ τηλόθεν ἐκ Χαλύβης( in ἐξ Ἀλύβης) ἢτῶν ἀνθρώπων πρότερον ᾿Αλύβων λεγομένων ἀντὶβων. Et quid de audacioribus coniecturis iudicet sae-pius indicat.Sic XII p. 550 de audaci Ephori con-iectura: ἡ μεταγραφὴ δὲ παρὰ τὴν τῶν ἀντιγράφων τῶνἀρχαίων πίστιν καινοτομουμένη ἐπὶ τοσοῦτον σχεδιασμῷἔοικεν. Ι, 41 τὴν μὲν οὖν γραφὴν οὐκ ἀνάγκη κινεῖν πα-λαιὰν οὖσαν. Et ipsos Byzantinos hac via persistentesinvenimus. Schol. Dion. p. 677 de Herodiani defini-tione prosodiae disserens, προςῳδία ἐστὶ ποιὰ τάσιςἐγγραμμάτου φωνῆς“ non negligit addere: ἐν πολλοῖςδὲ βιβλίοις εὑρίσκεται καὶ ὑγιής. Nec Eustathius raroτὰ παλαιὰ ἀντίγραφα commemorat. Et habemus interByzantinos qui omnibus quibus ars critica exercendaest quasi exemplar proponi possit, Stephanum. Quodnemo qui illum egregium grammaticum cognitum habetdubitat: alia exempla infra ponam: unum hoc loco:

4

Ανακτόριον in versu Sophoclis ait Eugenium perdiphthongum scripsisse: ἔοικε δ᾽ ἀγενεῖ ἐντετυχηκέναιβιβλίῳ · ἡμεῖς γὰρ διὰ του ι εὕρομεν.

Quorsus porro pertinent grammaticorum querelaede librariorum corruptelis, ut Philemonis, Strabonis,Galeni( Villois. Anecd. II p. 136. Beck. spec. histor.bibl. Alex. p. 23)? Quorsum institutum τῶν διορθω-τῶν! Schol. Dion. p. 736 πρὸ μὲν γὰρ τοῦ ἄρξασθαιἀναγινώσκειν ὁ διορϑωτὴς λαμβάνων τὸ βιβλίον διορϑοῦ