λεῖ περισπᾶσθαι, οἷον εὖ- ¦ παροξύνεται, ζάϑεος ζάκο-τελῶς ἐπιμελῶς, οἷς καὶ τὸ τος. οὕτως ζάφελος. τὸ δὲζαφελῶς συνεξέδραμε. ζαφελῶς περισπᾶται, ἐπεὶτὰ διά τοῦ λως ἐπιῤῥήματαπαραληγόμενα τῷ ε ὡς ἐπὶτὸ πλεῖστον φιλεῖ περισπᾶ-σθαι, ἐντελῶς, ἐπιμελῶς,οἷς καὶ τὸ ζαφελῶς συνεξ-μαςέδραμε. πρόσκειται ὡς ἐπίτὸ πλεῖστον διὰ τὸ εὐτρα-πέλως ἰκέλως.

25

απο την αλληλο για την

Jasa

Βουλ

389

Sed parcam chartis. Eundem plane consensum in-1 μαvenies II, 558( ubi dicit οἱ παλαιοὶ ἢγουν ᾿Απίων καὶΗρόδωρος) de ἐςἥλατο. Ι, 146( p. 742, 50) de ἐπιμεί-λια. I, 67( p. 790) ἐγρήγορθαι. Κ, 134( 794, 20) οὖ-λος. 4, 105( 834, 30) λόγος; ubi item patet Herodia-neum esse quod de uóoyos dicit, sed hoc excidit exscholiis. O, 320( 1017, 60) κατενῶπα. Ε, 219( 514) νε.

και τα δύο

In aliis particulam aliquam excerpendo omisit, velpaululum immutavit Herodianeae notae ordinem, sedfons ita patet ut nullus dubitationi locus sit, utFOTOἀβληχρός Θ, 178( 705, 60). ζώς Ε, 886( 618, 10). Ὀλι-ζών Β, 717( 329, 10), ἁμαρτή Ε, 656( 592) et sae-pius alibi. Denique in paucioribus nunc scholion He-rodiani excidit, sed qui Herodiani librum et coloremnovit, nec in his vel levissimae dubitationi locus eritde auctore. E. g. B, 267( 267) de Ἐρυθραὶ paene to-tum excidit in Venetis. Excidit de ἦ δή et ἤδη 4,573( 153). Ὕρτακος Ν,' 771( 959, 30). De ἐπειῆ Eust.p. 118, 30( 4, 355). Hoc in Herodianeis scholiis estad 4, 156( cf. 219 τιή).

. p. 1257, 50( Χ, 74) Ηρόδωρος δὲ καὶ ᾿Απίων ἐν τοῖς

-