388

τὸ ποδώκης Αχιλλεὺς εἰς ¦ ἀνεγνώκασι καὶ ἐπὶ τούτουἰδιότητα τοῦ ἥρωος βεβα-|„ ὃς δή τοι εἶδος μὲν ἔηνφυτόνηται.κακός, ἀλλὰ ποδώκης“.

Herod. B, 365.

οἰέτεας ὠς Διομήδεας. ἔστιδὲ καὶ ἐπὶ τούτου τοῦ σχη-

Eust. B, 765 p. 341.οἱ μέντοι πρὸ ὀλίγου ξη-θέντες γραμματικοὶ( Apionet Herodorus) ἀπηλεγέως| ματισμοῦ παράλογος ὁ τόκατακρίνουσι τὸ οἰέτεας ὡς ὄνος · τὰ γὰρ παρὰ τὰ εἰςπαραλόγως προπαροξυνό- ος λήγοντα οὐ( 1. οὐδέτερα)μενον λέγοντες, ὅτι τὰ εἰς δισύλλαβα συντιθέμενα εἰςος οὐδέτερα δισύλλαβα, ποι- ης λήγοντα ἐπιθετικὰ μὴοῦντα ἐπιθετικὰ σύνθετα ¦ ἔχοντα τὸ η πρὸ τέλουςεἰς ης λήγοντα, ἐν ὀξείᾳ τά-πάντα ὀξύνεται, εὐγενής,σει ἔχουσιν αὐτά · γένος εὐκ εὐκλεής, εὐειδής. οὕτως δὲγενής, κλέος εὐκλεής, θά- καὶ εὐτειχής. ἐχρῆν μὲνλος εὐθαλής.~ ἐχρῆν οὖν, οὖν καὶ τὰ παρὰ τὸ ἔτοςφασί, καὶ περί τὸ ἔτος ταὐ-τὸ γενέσθαι. ἀναγινώσκου-σι δὲ καὶ τὸ ἐξετέα ὡς εὖ-σεβέα.

τὸ αὐτὸ ἀνιδέχεσθαι, νυνὶκα| δὲ κατὰ βαρεῖαν τάσιν ἀνα-γινώσκουσιν, ἀλλ᾽ οὐδὲ τοῦτο πάλιν καθολικῶς σώ-ζοντες, ἐξετέα γὰρ ἀδμή-την ἀναγινώσκουσιν ὡς εὖ-σεβέα.

Eust. I, 516 p. 769, 20.

Herod. I, 516.

καί φασιν᾿Απίων καὶ Ἡρό- ἐχρῆν δέ, εἰ παρὰ τὸ ζά-δωρος ὅτι τὸ ζάφελος προ- φελος γέγονε, καὶ ζαφέλωςπαροξύνεται λόγῳ τοιούτῳ. ¦ ἡμᾶς ἀνεγνωκέναι βαρυτό-τὰ εἰς ος λήγοντα παρὰ τὸ νως ἢ καὶ ἐκεῖνο κατ᾽ ὀξὺνζα προπαροξύνεται, ζάθεος,| προφέρεσθαι τόνον. ἀλλὰζάκοτος. τὸ δὲ ζαφελῶς μήποτε τὸ μὲν ζάφελοςπερισπᾶται, ἐπεὶ τὰ εἰς λως προπαροξύνεται λόγῳ τοι-ἐπιῤῥήματα παραληγόμενα τούτῳ, ὡς τὰ εἰς ος λήγοντατῷ ε ὡς ἐπὶ πλεῖστον φι-' συγκείμενα παρὰ τὸ ζα προ-