387

our Excursus ad p. 41.

Eust. 4, 20 p. 25 ᾿Απίων καὶ Ἡρόδωρος, ὧν βιβλίονεἰς τὰ τοῦ ῾Ομήρου φέρεται.

Eust. B, 764 p. 340, 20

Herodian. B, 764.

τὸ δὲ ποδώκεας Απίων καὶ ¦ ποδώκεας · τινὲς ὡς εὐσεΗρόδωρος οὐκ εὐλόγως προ- βέας · καὶ οὕτως αἱρεῖ ὁπαροξύνεσθαι λέγουσι. τὰ λόγος, εἴγε καὶ τὸ ποδώκηςγὰρ εἰς υς ὀξυνόμενα, φυ-| ὀφείλει ὀξύνεσθαι, καθὰ τὰλάττοντα ἐν τῇ συνθέσει εἰς υς ὀξύτονα, φυλάσσοντατὴν αὐτὴν κατάληξιν, ἀνα- ἐν τῇ συνθέσει τὴν κατάλη-δίδωσι τὸν τόνον, οἷον δρι-| ξιν, ἀναδίδωσι τὸν τόνον,μύς ἄνδριμος, τραχύς ἄτρα-| δριμύς ἄδριμυς, οὐχ οὕτωςχυς · μὴ οὕτω δὲ ἔχοντα, δὲ ἔχοντα, ἀλλὰ τρέποντα τὸἀλλὰ τρέποντα τὸ τέλος τέλος ἵσταται ἐπὶ τῆς ὀξεί-ἵσταται, φασὶν, ἐπὶ ὀξείας, ας, ἡδύς ἀηδής, βαρύς ἀβα-οἷον ἡδύς ἀηδής, βαρύς ρής, ἦΐς ἐνής. οὕτως οὖνἀβαρής, ἧς ἐνής, βαθύς ¦ ὤφειλε καὶ τὸ ποδώκης ὀξυ-ἀβαθής · οὕτω γοῦν καὶ ὦ-κύς ποδικής, ὥστε κατ᾿

¦

τονεῖσθαι. γενόμενον ἀπὸτοῦ ὠπός. ἀλλάφασιν εἰςαὐτοὺς καὶ ἡ ποδωκὴς ἵπ-] ἰδιότητα τοῦ Ἀχιλλέως βε-πος ὀξυτόνως ὤφειλε καὶ ¦ βαρυτονῆσθαι τὸ ποδώκης.τὸ πληθυντικὸν ποδωκέας. παρὰ γοῦν τῷ Ησιόδῳ ἀνε-|Τὸ μέντοι ποδώκης 4χιλ-| γνώκασι, πιδικὴς δι᾽ Ατα-λεὺς οὐ παρασαλεύουσιν οἱ λάντησ. τί οὖν ἐπὶ τοῦ Δό-ῥηθέντες, ἀλλά φασιν ὅτι| λωνος κατὰ βαρεῖαν πάσιν

25*