iy6 Caput XI.

§. 2»

An Mir# ejmmodi ABiones in diflans DamoniJint adfcribenda ?

Qyantum ad A&iones nocivas Sagarum in diftans,cer-tumvideturde Fide, qvod Daemon ex fe, Homini & Rebuseifubjeclis,nocerenon poffic, nifi exDEI jufib, utejus MinifterJufticiae, autexCooperatione liberi Hominis, DaemonisMan-cipii,Inftrumenti,Magi,Sagae. Similitercertum videtur,qvodpraeter Potentiam locomotivam & alteiativam Rerum fublu-narium, ad inftar Aftrorum, Dsemon non poffit aliud in fub-lunaria. Hscenim Potentiaeipoft Lapfummanfit falva,tan-qvam ei natufalis , ficut reliqva connaturalia. Poteft ergoVentos, Tempeftates, & fimilia ciere , Venena conficere &ejusmodi j non tamenHomini autRebusei fubjedis,injicere,ficutneqve Cultro,Gladio, aut Veneno, velalio Inftrumentoper fe Hominem, Vaccam,aut Canem occidere,fine Minifte-rioalicujus Creatura? libera;,qvalis eftHomo. Nam Deus &AngeIi,imo & fan&i Homines ei commendare poflunt. Sedhoc Argumentum deSagis paulo poftexprofeflbclarius dedu-cemus. Dealiis EfTeclibus miris, qvos nofter Iutellectus ca-pere non fufficit fxpe , judiciofiffimus Caramuel in Theolo-gia Morali, Anno 1645, imprefla, lib. 3,de Confcientia dubia,Corol. 36, n. 1381. ficdocet: ln dubio,an EfFectus proveniatlCaufa naturali, an a Damone? prafumendum eft,procedere aCaufa naturali. Hsc Conclufio ponitur contra multorumLevitatem,& Pracfuinptionem,qviomnia,qv£ non intelligunt,ftatimde Superftitione i. e. Opera Damonis accufant. Rernfateor,libenter difco,& femper vacoLiterisac Experientiis,&fingulis Diebus crefcitapud me naturalis PoteftatisOpinio, de-erefcitq^ Potentia Dacmoniacseiniqvitatis, Multa dicuntur de-Nigromanticis alibi, fed noncoramTefactisjetfitaKd^mto-

tura