444
Hambnrgische Dramaturgie.
Micio. Ja wohl.
Dem ca. Kinder kann fic schon lange nicht mehr haben. Dazuist niemand, der sich um sie bekümmerte; sie ist ganz verlassen.Micio. WaS will der damit?
Demea. Die mußt du billig heliralhcn, Bruder. Und du, lzumAcschums) mußt ja machen, daß er es thut.Micio. Ich! sie heyrathcn?Demea. Du!Micio. Ich?
Demea. Du! wie gesagt, du!Micio. Du bist nicht klug.
Demea. (zum Acschiims) Nun zeige, was du kannst! Er muß!AcschinuS. Mein Vater —
Micio. Wie? — Und du, Geck, kannst ihm noch folgen?Demea. Du streikest dich umsonst: es kann nun einmal nichtanders sehn.
Micio. Du schwärmst.
AcschinuS. Laß dich erbitten, mein Vater.
Micio. Rasest du? Geh!
Demea. O, so mach dem Sohne doch die Freude!
Micio. Bist du wohl bey Verstände? Ich, in meinem fünf undsechzigsten Jahre noch heyrathcn? Und ein altes verlebtes Weib hey-rathcn ? Das könnet ihr mir jumuthen?
AeschinuS. Thu es immer; ich habe es ihnen versprochen.
Micio. Versprochen gar? — Bürschchen, versprich für dich, wasdu versprechen willst!
All. Lei«. HL. psrere ^»m »liu Ii-rc i>er »imus nvn iwlell:
Xvo iiui em» > eki»«i!»l, <luiü<l»!li» xsl; lul» eil. »Ii. guiiiii >>>c rem it^il?
II L. ll-ine te »!<luum es» «lucer«; <k" le »periim, ul fiilt, «Iiire.
»II. »le «lueere sulem ? I1L. 'I'e. »II. »I«? UL. I'e inqusm. »Ii. In-
enli». IIL. 8i lu lis Iwmo,Nie l!>ci»l. ^Vns. »Ii xiüler. »Ii. <Zuia? ?u aulem Iiuic, »5i»e,
»useull»». U L. >il>il sxis,t'ieri iililer nun polefl. »II. Uelirs». /^LS. Line le exvrein, mi püler.
»Ii. Insu»',-», susur. IIL. ^ge, veuiiim kilio. »II. 8-ilin' s»»»!- es?Ll-o »ovus inilrilus !>«»» llemum quinlo >k,' se.vüxeHmoluim; !»>l»e iinui» lleerepilni» >Iuc!»n? I>I»e ellis iillelure» i»Uii?
.Vi!6. k»c; i'romiN exo illis. »Ii. I'lvmiüi !U»em? öu le luixilor vuei.