59

posuimus, horum nihil aptari potest. Quo igitur hisambagibus pervenimus? Ad illud videlicet Socraticum,ut nescire intelligamus. Quod sciendi principium est.Vulgaris vocabuli notio si ut reliquis poetis accom-modari potest facillime, sic Homero neutiquam, oritursuspicio, hoc ex iis esse vocabulis, quae cum speciecommunia videantur vi et origine Homeri propria,usu antiquata censenda sint. In his una veri inve-niendi via est, ut quidquid praeiudicatae opinionisimbibimus seposito unum solumque Homerum attenda-mus. Quod in Homericis propter miram simplicita-tem, qua nihil admittit quaesiti, proxima quaeque ad-sciscit et suis locis maxime convenientia, cedit non-nunquam prospere et cessit haud raro Aristarcho,quem eam ob causam( est haec quaedam divinatio) aPosidonio honorifice Vatem appellatum esse opinor.

Ciconum urbe direpta praedaque inter socios partitavindictam timens Ulixes iubet sodales diego rodì gev-yeuer( p, 43.), quod omnes mihi assentient nihil aliud,esse posse quam ,, fugaci pede" se proripere, antequamhostes copiis collectis accedant. Iam vocnbulum con-templemur. Agnoscimus unum ex illis adiectivis inερός, qualia sunt κρυερός, στυγερός, σκιερός: et fortefortuna ipsa, quam quaerimus, radix tam est nota,tam Homero frequentata, ut ab hac parte iam nullomodo laboremus. Εtenim διΩ, δίεσθαι quis nescit?Quae si significant ,, fugere," diapós est fugax; sinδιερόςsignificant ,, fugare," quod item significant,*) diegósest ,, fugator." Quamquam etiamsi duplex haec notioverbis non inesset, in adiectivo duplicis, quam acti-vam et passivam dicere solemus, significationis con-cursus quem mediocriter doctum offenderet? Horumtantum admonebo, quae sunt ex eodem scrinio, Tv-

*) X, 251. meliores edd. días exhibebant pro díov.