67
dum admovere esset absurdum*). Quod de verbo Bál-λειν valet, idem de subst. βέλος., 468. ἡ διπλῆ ὅτιπᾶν τὸ βαλλόμενον βέλος λέγει καὶ νῦν τὸν λίϑον( ut
*) Omnino Wolfius in eo mirifice lapsus est atque a se ipsedescivit, quod minus quam par erat Aristarcheis lectionibus Home-rum suum applicuit. Nam cum ipse( quae eius immortalis laus est)docuisset egregie, quam in hoc Homeri perpoliendi negotio totipendeamus ab Alexandrinis, continuo consequens erat ut quae om-nium Alexandrinarum editionum et olim longe habita est praestan-tissima et ab ipso hac laude cumulata et fingendi audacia minimesuspecta, ea nobis quasi lex esset et norma, nisi quid in ista pec-catum inventum esset a consuetudine poetae plane absonum. Etsensit in hoc inconstantiam suam: recensita enim serie lectionum,quae vel aperte meliores vel aequiparandae vulgatis ex Aristarcheaeditione a sese receptae sint, hoc addit vaticinium( CCXL): ,, Etsunt alia, in quibus admodum vereor, ne futuri sint multi, qui tar-ditatem meam mirentur, 66Nos ideo miramur minus, quod causaseius erroris perspicere videmur. Scilicet de praestantia Ari-starcheae editionis in universum quidem satis sibi Wolfius per-suaserat, de fide et auctoritate non satis. Resederat quidam inanimo eius scrupulus propter falsam, quam de universa arte cri-tica veterum sibi finxerat opinionem: quare ultro citroque com-motus non eo pervenerat, ut a coniectandi libidine tam liberumfuisse Aristarchum certissime crederet, quam loci quidam gravis-simi nec ipsi Wolfio ignoti etiam diserte testantur. Inde fa-ctum est, ut et eo loco, qui me ad hoc diverticulum invitavit,unicé veram Aristarchi lectionem respueret, et multis aliis lociscontra quam rationes ab ipso institutae ferrent a summi gramma-tici exemplari deficeret. Sic( ut unum afferam luculentum exem-plum) 4, 564:
ὣς τότ᾽ ἔπειτ᾽ Αίαντα μέγαν, Τελαμώνιον υἱόν,Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλέκλητοι τ᾽ ἐπίκουροινύσσοντες ξυστοῖσι μέσον σάκος αἰὲν ἕποντο
pro τηλέκλητοί τ᾽ ἐπίκουροι Aristarchea lectio est πολυηγερέες τTízovoot. Hoccine excogitavit Aristarchus? Respondeant vel ii,quibus minime istius grammatici rationes cognitae sunt. Dicentquod res est, inveuisse Aristarchum in codicibus si non optimis,non pessimis tamen, atque eam ab causam praestans et exquisitumvocabulum prae vulgato et protrito optasse: in quo critici munere
5*