76

triginta volumina( quae nunc sufficere putat Wolfius),sed vix ducenta commentario Homerico suffecissent.Compensavit hoc aliquo modo, quod non semel sedsaepius Commentarios Homericos edidit. Si quis igi-tnr sectatorum signa eius illustrare vellet( ut Aristo-nicus), nisi omnes Commentarios adhibuit poterat ali-quid nescire vel scripto ab eo traditum. Sed ubiAristarchi manus deficeret ipsi ex disciplina senten-tiam eius sapplebant: in quo errori obnoxios fuissenisi exemplis constaret res ipsa doceret. Sic illumversum, de quo loquimur, Aristarcho suspectum fuisseputo eo argumento, quod apud Apollonium est, lex.Hom. s. έρμαἐπὶ δὲ τοῦ μελαινέων ἑρμὀδυνάων ὁ μὲν ᾿Αρίσταρχος ἀθετεῖ τὸν στίχον λέγων ·οἷον γάρ φήσι( 1. τὸν στίχον · γελοῖον γάρ φ.) ἔρεισματῶν ὀδυνῶν λέγεσθαι, ἔπαινον γὰρ οὐκ ἔχει τοῦ δυναμέ-νου ὀδυνῆσαι. Quod quidem argumentum et ipsumAristonicus non praetermisit, sed illud alterum deἀβλής de suo addidit, quippe qui disciplina jeneret: τὸβάλλειν Ὅμηρος οὐκ ἐπὶ τοῦ ψιλῶς προέσθαι τίθησι,vel τὸ βάλλειν προέμενόν ἐστιν ἐπιτυχεῖν · quod illefalso interpretatus est eique loco adhibuit, quo nonpertineret.

..

●.

§. 3. III. Duplex vocabuli βάλλειν perf. pass. est,βέβλημαι et βεβόλημαι: illo de corpore, hoc de animolaeso Homerus utitur. I, 3 πένθεϊ δ᾽ ἀπλήτῳ βεβο-λήατο πάντες ἄριστοι) ἡ διπλῆ ὅτι ἔνιοι βεβλήατο, καὶΖηνόδοτος οὕτως · ἐπὶ δὲ τῆς κατὰ ψυχὴν τρώσεως καὶἀλγηδόνος ἀεὶ τοῦτο τάττει, ἐπὶ δὲ τῆς κατὰ σῶμα πλη-γῆς οὐκέτι οὕτως. Sex modo versibus interpositis ex-emplum est, quod rem confirmet: Ατρείδης δ᾽ ἄχει με-γάλῳ βεβολημένος ἦτος · ἡ διπλῆ ὅτι πάλιν τὸ βεβολη-μένος διὰ τοῦ ο ἐπὶ ψυχῆς.

.§. 4. Nondum solvi nomen meum. Supra(§. 1.

·