ὀϊστὸς ὤμῳ ἐνὶ στιβαρῷ ἠλήλατο Ε, 400 cet. En ter-

tium exemplum verissimae observationis Aristarcheaeab discipulis detortae. Sed paene oblitus eram prae-cepti Aristarchei testem ciere. Ariston. ad 4, 68( ὄγμον ἐλαύνωσι) · ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἐλαύνωσι τύπτωσι καὶτίθησιν ἐπὶ τῆς ἐκ χειρὸς πληγῆς τὸ ἐλάσαι. Cf. Apol-lon. lex. H. ἐλαύνωσι θερίζωσι · ἡ γὰρ ἐκ χειρός τύψιςἔλασις μεταφορικῶς. ἐλάσαι γὰρ τὸ ἐκ χειρὸς τύψαι.Suid, ἐλαύνουσιν αἰτιατικῇ · ὄγμον ἐλαύνουσι · τύπτουσι ·τιθεῖσι( 1. τίθησιν) ἐπὶ τῆς ἐκ χειρὸς πληγῆς τὸ ἐλά-σαι Ὅμηρος. Vera observatio, quamquam male adhi-buisse videtur ad ὄγμον ἐλαύνειν, iam eam ob causam,( nam de significatione voc. ὄγμος nunc non quaeram*),quod non dici potest τύπτειν στάχυας, sed requiriturcui caedendi, et decidendi notio subiecta sit.

§. 5. Quod quidam philosophorum de genere hu-mano dixerunt, quo propius ab origine sua abfuerit,eo integrius fuisse, id de vocabulis verissimum est.Ille, qui apud Homerum in plurimis valet, suis cer-tisque finibus descriptus usus nec a tragicis lyricisvenec ab epicis vel antiquioribus vel quos Homeri imi-tatores dicere solemus Alexandrinis servari solet.Factum idem in iis vocibus, de quibus modo expo-suimus. Eurip. Hippol. 634.

Ζεύς σ᾽ ὁ γεννήτωρ ἐμὸς

πρόῤῥιζον ἐκτρίψειεν οὐτάσας πυρί.

Ubi Schol. οἱ νεώτεροι οὐκ ἴσασι τὴν διαφορὰν τοῦ οὐ-τάσαι καὶ βαλεῖν · Ὅμηρος δὲ οὐτάσαι μὲν τὸ ἐκ χειρὸςκαὶ ἐκ τοῦ σύνεγγυς τρῶσαι, βαλεῖν δὲ τὸ πόῤῥωθεν( v. Clark. ad P, 86: qui ad hanc, rem attenderat etiam

*) Herm. de dram. com. sat. Op. I. p. 56. Voss. ad hymn.em. 454 et ad Arat. 748. Franke ad hymn. 1. 1. et quae nuperd it in eius libri censura Spitznerus,