4, 525. 540). Idem Eurip. Herc. F. 194 τυφλοῖς ὁρῶνταςοὐτάσας τοξεύμασιν.- Aeschylus πληγέντ᾽ ἀτράκιῳ τοξικό-τὸν ἀετόν fragm. Myrmid. p. 81 Sch.*) βέλος die gladioEur. El. 1141. Ar. Acharn. 326.----- Pindarus ἄκοντι ἔλασεσκοπόν Ol. X, 85.( Homerus ut decet σκοπὸν ὃν οὔπω τιςβάλεν ἀνής χ, 7). Apolion. Rh. IV, 597 τυπεὶς κεραυνῷ,idem III, 1310 βεβολημένος* pro τετυμμένος. Oppian.Hal. B, 373. 473 οὐτάζει βελέεσσι, item οὔτασται cumβέλος coniunctum 4, 522.**). Β, 522 καὶ γάρ τοι καὶβουσὶν σιος εὖτε πελάσσῃ οἶστρος, ἐνιχρίμψῃ δὲ βέ-λος λαγόνεσσιν ἀραιαῖς. Cyn. B, 468 πικρὰ βέλεμναorygis cornua***). Sic haec Oppianus perturbare sibinon minus quam tragicis licere putavit, haud ignarusille prisci sermonis proprietatis. E, 260 ἄγχι δὲ θῆρα

79

*) Memorabile est, πλήσσειν, cuius constans apud Homerumusus est de vulneribus et plagis prope inflictis, de solo fulminealiter dici( πλ. κεραυνῷ) Θ, 455. 0, 117. μ, 416. ξ, 300. – Βέλοςpro gladio ap. Soph. Trach. 885 ex vulgari interpretatione.Sed Hermannus haec alio modo adornavit.

**) ὠτειλή Hyacinthi vulnus Bion VII, 4.

***) ὀξυβελής est ap. Hom. 4, 125 ἦλτο δ᾽ ὀϊστὸς ὀξυβελής, quodMeiringius in Commentatione de subst. copul. ap. Hom. p. 12recte explicat ὀξὺ βέλος ὤν. Quod transferri potest ad πόθοςὀξυβελής Halieut. 4, 41. Sic explicuerim quod apud eundemscriptorem legimus 4, 105 νίκης γλυκύδωρον κράτος, i. e. νίκης κρά-τος γλυκὺ δῶρον ὄν. Sed ib. B, 346 αἶψα δὲ νῶτα καράβου ὀξυβελῆπεριβάλλεται ἀμφιχυθεῖσα nec illa explicatio valet nec ex Homericisermonis lege haec βέλη sunt. Cf. Empedocles v. 234 αὐτὰρ ἐχί-νοις ὀξυβελεῖς χαῖται νώτοις ἐπιπεφφίκασι( Hal. B, 235. ὀξύκομοιἐχῖνοι). Quod Lobeckius olim proposuit Ai. p. 270, nunc pro-batum in diss. de motione adiectivorum minus mobilium( Reg.1831) p. 7 in Cyneg. Γ, 399 νώτοισιν ὠκυβελέσσιν scribendum essepro eo quod nunc legimus,

θοὰς ἔφαιξεν ἐθείρας( sc. hystrix)καί τ᾿ ὀπίσω νώτοισιν ἀκαγμένον ὠκυπέτῃσινϑὺς ἀκοντίζει μαλερὸν βέλος

-unean