83

sui iuris suaeque aetatis et voluerunt esse et erant.Homericis vocabulis( ad haec ut me referam), Home-rica vocabulorum significatione et structura non con-tenti longorum saeculorum remotarumque regionumthesauros recludere et ipsi condere nova et deflectereet laxare antiqua, ut sicut ante gliscentibus aetatibuspoetici sermonis fines prolati sunt, item per hos ex-tremos Graeci carminis molitores factum esse invenia-tur. Sed his et imitandi et novandi institutis utrumelegantiae veritatisque se finibus continuerint an se-creta carminum genera et dialectorum discrimina extramodum et ad molestiam usque turbaverint, nova ex-oritur quaestio, ardua et multis partibus paene inac-cessa. Ego hic pedem figo, quo me partes vocabantmeae. Etenim rationes delineandae erant, cur ad re-centiorum epicorum officinas Aristarchea doctrina adi-tum non habuerit nec habuisse consentaneum sit.Nunc ad reliquas verborum interpretationes pergimus.

-O SUCH

τοὔνεκα τῇσιν ἐχαλκεύσανθ᾽ ἁλιῆες

καυλὸν ἐπ᾿ ἀγκίστρῳ δολιχώτερον, ἄρκος ὀδόντων.

Cui generi non putaverim absimile fuisse, quod Aeschylus dixitoyéveia Léaiva( Hes.) Similia quaedam sunt in iis, quae Gerhardusrecensuit p. 84. sqq. Nam si quis pro Homerico nárov vodлovἀλεείνων dicit τρίβον ἀνθρώπων ἀλείνει( p. 88), is non celare studet imitationem, sed dum ita exprimit exemplar, ut necessario ag-noscatur, simul suam quandam venditat copiam. Quod illis haudraro contrario cessisse et pro ubertate apparere inopiam, imo ada-masse hoc genus, quod tamen prae novis inventis facilius est, nec ab-nuo nec sententiae meae adversatur. Sed eodem genere imitationis ex-tra Homerica quoque usi sunt, ut ex multis ad Apollonii exemplarfactis, quae Gerhardus ex Dionysio aliisque proposuit, intelligerelicet.