84

C. III.

§. 1. Ωδε

semper apud poetam significat ,, sic“ nunquamy, hur“ vel, hic“.

Apollon. lex. Hom. 872 ὧδε · κατὰ ᾿Αρίσταρχον οὐ-δέποτε συνήθως ἡμῖν κεῖται, ἀλλ᾽ ἀντὶ τοῦ οὕτως τάσσεται ·για ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον ·ἐπὶ δὲ τοῦ Ἥφαιζε πρόμολ᾽ ὧδε( Σ, 392) οὕτως ἀκούειπρόςελθε οὕτως ὡς ἔχεις, ἐκ προχείρου, μηδὲν ἀναβαλλό-μενος. Quae eadem leguntur schol. A ad B, 271.Praeterea testatur Apollon. Dysc. adv. p. 590, 24. ἔχοιδ᾽ ἂν ἐπίστασιν καὶ τὸ ὧδε συνήθως μὲν τὴν εἰς τόπονσχέσιν δηλοῦν, ἐν δὲ τοῖς ῾Ομηρικοῖς, ὡς Αριστάρχῳ δο-κεῖ, ἐν τῷ καθόλου μὴ τοπικῆς ἔχεσθαι σχέσεως, τῆς δὲκατὰ ποιότητα. Notam ad eam rem indicandam appo-sitam explicat Aristonicus Γ, 297 ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ὧδεοὐδέποτε τοπικῶς καθάπερ ἡμεῖς λέγει, ἀλλ᾿ ἀντὶ τοῦοὕτως τοῦτο παραλαμβάνει. Item O, 513. Σ, 392; de-nique IM, 346 ἡ διπλῆ περιεστιγμένη πρὸς Ζηνόδοτονὅτι ἔοικεν ἐξειληφέναι τὸ ὧδε τοπικῶς. ἑξῆς γὰρ γράφει( v, 359)„ κεῖσε γὰρ ἔβρισαν“*) ἔστι δὲ ἀντὶ τοῦ οὕτω.Haec Aristarchi observatio oppugnatorem nacta estButtmannum, Gramm. Gr. II. p. 285. Confirmat enimquosdam esse locos Homericos, quibus localis parti-culae significatio explorata sit, Σ, 392 πρόμοι ὧδε, α,

*) Sic scripsi quamquam legitur in scholiis: ἑξῆς γὰρ γρά-φει„ εἰ δέσφιν καὶ ἐκεῖθι6( 348). Sed primum Zenod. non scripsitκαὶ κεῖθι sed κἀκεῖσε( sch. 348): quod ipsum imperitam, quae haecpolluit, manum prodit: deinde quod Aristonicus dicit non sequiturex v. 348, sed ex 359.