86

Aristarchus, nisi ex his facillimum transitum invenis-set, ut recte intelligeret haec: Ἥφαιςε πρόμολ ὧδε( quod cum veteribus explicat Hermannus Op. I p. 340)et τὸν ξεῖνον ἐναντίον ὧδε κάλεσσον. Utrumque rectecepit Nitzsch. ad Od. c, 182. Et a, 182, item, 28,quod scholia et consentiens iis Apollon. synt. p. 72afferunt ,, otos de oogs" et priore loco ,, outws us dous,ὡς ἰδιώτης, οὐχ ὡς ἐπέβαλλε βασιλεῖ“ hoc ita satisfacit( modo ne obliviscare in his subtilibus linguarum ele-gantiis paululum necessario claudicare paraphrasin) utnon videam, cur his duobus locis Nitzschius particulaenovam significationem affinxerit.

Sed Vossium quomodo refellam, indefessi laborisvirum, cuius nomen omnibus Homeri studiosis vere-cundiam iniicere debet? Is( ad hymn. Cer. 116) con-firmat in illo στῆϑ᾽ οὕτως ἐς μέσσον particulam οὕτωςsignificationem localem habere! Demitto auriculas!

Probavit Aristarchi observationem, qua nihil essepotest certius, Nitzschius: nec Passovius quidquamdubitavit: itidem a veteribus sexcenties res inculcatur,v. praeter Eustathium schol. B, 258. N, 326. K, 91,a, 182., 111. y, 125. Illud góuol de ParaphrastaBekkeri reddidit πρόελθε οὕτως*).

Πόνος et πονεῖν

nunquam doloris significationem habet sed laboris.

( Graecis vocabulis Aristonicus utitur alyndár etcontra eoyor et èvegyeiv. Recentiores eandem rem tan-gentes pro eo dicunt nonnunquam xaxoлadeiv et xaxo-

*) Apud Atticos quoque est ubi de vim suam abiiciat et itadicatur ut outws ,, sic temere." Plat. Soph. 217. E. T vào öveτῷ γὰρ ὄντετὸ νῦν ῥηθὲν οὐχ ὅσον ὧδε ἐρωτηϑὲν ἐλπίσειεν ἂν αὐτὸ εἶναι τις,ἀλλὰ τυγχάνει λόγου παμμήκους ὄν