Δ

90

Μενέλαον ἔχε τρόμος( ν. 25).--- P, 607. Fugiunt Argiri,

596. 7

νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ᾽ ᾿Αχαιούς.πρῶτος Πηνέλεως Βοιώτιος ἦρχε φόβοιο,

quam Argivorum fugam, Troianorum victoriam porropersequitur. Et de Troianorum fuga nullo modo co-gitari posse, ubi Hector( 605) Idomenei quidem hastapercutitur, sed frustra, ita ut in lorica sedeat franga-turque hastile, tam perspicuum firmumque est haeclegenti ut de falsa quorundam lectione v. 607 iuresuo acerbius iudicium pronuntiet Didymus. Aristar-chea lectio h. v. est.

ἐν καυλῷ δ᾽ ἐάγῃ δολιχὸν δόρυ · τοὶ δ᾽ ἐβόησανΤρῶες · ὁ δ᾽( Hector) Ιδομενῆος ἀκόντισε

SANTO

Quid h. 1. Didymus in libro de Aristarchi editionenotaverit, hoc modo traditum: οὕτως δὲ μόνως φησὶνὁ Δίδυμος ἐν διορθωτικοῖς τοὶ δ᾽ ἐβόησαν. ἀβέλτε-φον γὰρ τελέως τὸ τοὺ δ᾽ ἐφόβηθεν. οὐ γὰρ φεύ-γουσιν ἀλλὰ διώκουσιν.καὶ ἐπὶ Πατρόκλου τὸ ὅμοιον

„ ἐπὶ δ᾽ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός“( 723). Nec I, 456dubitabimus Aristarchi iudicioAristarchi iudicio subscribere. Nunclegitur:

ὣς τῶν μισγομένων γένετο ἰαχή τε φόβος τε

Sed accepimus haec: Αρίσταρχος πόνος · οὐ γὰρ γέγο-νέ πω φυγή*).

Nec φοβεῖσθαι μή est apud Homerum nec φόβοςcum genitivo rei: quae apud posteriores epicos in-veniri infra ostendam, ut decet apud eos quibus po-βεῖσθαι timere est.

{*) Hoc est Didymi. Alterum quod eodem loco legimus ἡ δι-πλῆ ὅτι τὴν μετὰ δέους φυγὴν φόβον εἴρηκεν si Aristonici eft, falsalectio in eius exemplum irrepsisse putanda est.