97

„ male dicens“. Ariston. h. 1. κάκ ὀσσόμενος ὅτι ἀπὸτῶν ὄσσων κακῶς ὑπιδόμενος, οὐκ ἀπὸ τῆς φωνῆς κακο-τολογήσας. οὐ γὰρ χρῆται Ὅμηρος τῇ ὄσσῃ ψιλῶς ἐπὶ τῆςφωνῆς, μᾶλλον δὲ ἐπὶ τῆς θείας κληδόνος. Porroser-vata haec, ad Ω, 172 ὀσσομένη ὅτι ἀπὸ τῶν ὄσσωνπροορωμένη. Χ, 356 προτιόσσομαι) ἡ διπλῆ ὅτι ἀπὸ τῶνὄσσων ἡ μεταφορά( v. ib.). Eadem hoc tempore docuitButtmannus Aristarchi operam in hac voce positamignorans. Guod 4, 105 potius translationen mavultButtmannus, id probanus. Fortasse etiam X, 356plus vidit.

Ομφή

item apud Homerum non quamcunque vocem significat seddivinum praesagium.

Dixi paulo obscurius quod mihi non omni ex parteclarum est. Restat enim in testimoniis, paucis illisnec integris, quod non intelligam, ut quibus finibusvocabuli usum circumscribi voluerit Aristarchus procerto dicere nequeam. Perficient alii. Ad B, 41( θείηδέ μιν ἀμφέχυτ᾽ ὀμφή) in ABELV hoc scholion est:ὅτι ὀμφή ἡ θεία κλῃδών, οὐ πᾶσα φήμη. διὸ καὶ ὁΖεὺς πανομφαῖος, ὁ κληδόνιος · ὀμφή δὲ ἡ τὸ ὂν φαί-νουσα. λέγει δὲ ὅτι ἔναυλον εἶχε τὴν τοῦ ὀνείρου φωνήν.ἐμφαντικὸν δὲ τὸ ἀμφέχυτο πρὸς τὸ μηδὲν αὐτῆς ἐπιλε-λῆσθαι αὐτόν.

Hic locus Aristonici esse mihi videtur

usque ad κληδόνιος. Quod Eustathius habet: οἱ δὲνεώτεροι ἐπὶ ἁπλῶς λόγου τιθέασι καὶ τὴν ὄσσαν καὶτὴν ὀμφήν, hoc toto colore Aristarcheum est, sed alia,quae idem habet, non ab eo sunt. Et. M. ὀμφὴ θείαφήμη, κλῃδών. v. Buttm. lex. I, p. 23. Nitzsch. adOd. γ, 215. Ζεὺς πανομφαῖος est Θ, 250, ubi hocAristonici scholion est: ἡ διπλῆ ὅτι οὐκ ἔστι καθολια

----

7