104

ov

τοῖς τῆς λέξεως γράμμασι χρῆσθαι · οὐ δεῖ δὲ τοῦτο δέ-ξασθαι · ἀλλ᾿ ἔστι γράψαι τὸ ξέσαι · οἷον οὖν ἐγχαράξαςεἴδωλα δι᾽ ὧν ἔδει γνῶναι τὸν πενθερὸν τοῦ Προίτου. Η,175 loco item notissimo, quo sortes ducunt principesκλῆρον ἐσημήναντο, ἡ διπλῆ ὅτι σημείοις χρῶνται · οὐγράμμασι. Tum v. 187 κλῆρον ἐπιγράψας) ἡ διπλῆ ὅτιοὐ γράμμασι τῆς λέξεως, ἀλλ᾿ ἐγχαράξας σημεῖα · εἰ γὰρτκοινῶς ᾔδεσαν γράμματα, ἔδει τὸν κήρυκα ἀναγνῶναι καὶτοὺς ἄλλους οἷς ἐπεδείκνυτο ὁ κλῆρος.

το

S

Or

Ἦ

201

i. e. dixit, ponitur tantum post orationem peractam,Herod. 1, 219 τοῦτο τὸ ἦ ψιλῶς λεγόμενον καὶ πε-ρισπωμένως δηλοῖ δηλοῖ δὲ καὶ τὸ ἔφη„ ἦ καὶκυανέῃσιν“( 4, 528). καὶ σεσημείωται Αρίσταρχος ὅτι ὁμὲν Ὅμηρος ἀεὶ ἐπὶ προειρημένοις λόγοις ἐπιφέρει τὸδηλοῦν τὸ ἔφη, ὡς ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὁ δὲ Πλάτωνμετ᾿ αὐτὸν ἐπιφέρει τὸν λόγον. Observandi occasionemdederat falsa lectio Zenodoti Y, 114 quae fuerat

2

ἦ δ᾽ ἄμυδις καλέσαασ θεοὺς ῥεῖα ζώοντας ·Φράζεσθον-

pro

ἡ δ᾽ ἄμυδις καλέσασα( vel potius στήσασα ut Ari-starchus cum plurimis) θεοὺς μετὰ μῦθον ἔειπεν.Quo loco Aristonicus: ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζη-νόδοτος γράφει θεοὺς ῥεῖα ζώοντας, ἐξ οὗ φανερός ἐστικατὰ τὸ περισπώμενον ἀνεγνωκὼς πἦ δ᾽ ἄμυδις“, ἵν ᾖἔφη, ὡς ἐκεῖ · ἦ καὶ κυανέῃσι · ἠγνόηκε δὲ ὅτι ἐπί τισιπροειρημένοις τίθεται παρ Ομήρῳ τὸ ἦ, οὐκ ἐν ἀρχῇλόγου. Idem h. 1. observat Didymus. Porphyrius,qui ad E, 533 et hoc idem commemorat et plures ex-quirit vocabulorum et pn differentias, non debebat