143

ligo, non Aristonici esse schol. P, 163 ὅτι ἐπὶ ἀψύχωντὸ ἀγοίμεθα. Sed Aiistonici erunt haec: ad Ψ, 512δῶκε δ᾽ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα καὶ τρίποδετώεντα φέρειν) πρὸς τὴν διαφορὰν τοῦ ἄγειν καὶ φέ-γειν. Item ib. 263 ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν αγλάἄεθλα θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι, ἀμύμονα ἔργ᾽ εἰδυῖαν, καὶτρίποδ᾽ ὠτώεντα) ὅτι συνεκδέξασθαι δεῖ τῷ καὶ τρίποδοὠτώεντα τὸ φέρεσθαι · ἀκριβὴς γὰρ ὁ ποιητὴς περὶτὰ ἀκτὰ καὶ φορητά. Denique 2, 367 de Priamoεἴ τις σε ἴδοιτο – τόσσα ὀνείατ᾽ ἄγοντα) ὅτι ἄγοντα εἴ-ρηκεν οὐ φέροντα · οὐ γὰρ αὐτὸς ἐβάσταζεν..Haec benequadrare videntur, modo ne necesse esset credereAristarchi doctrinam quibusdam finibus circumscriptamfuisse, quos vel migravit Aristonicus vel ego non vi-deo. Etenim res non vera est, nec veram esse tamexpressis tamque vicinis exemplis probatur, ut Aristar-chum si quidquam in hoc genere hoc tamen fugere nonpotuerit. Ω, 502 Priamus Achilli dicit: φέρω δ᾽ ἀπε-ρείσι ἄποινα. φ, 176 καί τις θεὸς αὐτὸν ἐνείκοι. 201ἀγάγοι δέ ἑ δαίμων.

§. 2. Haec omnia tam egregia sunt, tam vel per-fectae doctrinae satisfaciunt, ut scribens me ipse re-prehendam. Nullane sunt in hoc homine vestigia eius,qua vixit, aetatis grammatiaeque imperfectioris? Gau-deo esse, nam si nulla essent, vererer ne falsamviri imaginem legentibus proponerem. ἀάπτους χεῖ-ρας explicuit δεινὰς καὶ ἀπτοήτους( Herod ad4, 567). Mihi non contigit intelligere, quid pleros-que veteres grammaticos prohibuerit, quo minuseam explicationem, quam nunc sequimur omnes,admitterent. Nam et Zenodotus dicitur expli-cuisse ἰσχυράς et Aristophanes ἀέπτους scripsisse etHerodianus vult ἀάπτους esse pro dϊάπτους. Quodἀπτόητος explicuit Aristarchus, id simul eo effectum,