144

quod cum tota antiquitate hoc modo vocabula decur-tari posse putavit. Sic qui sint πρόμοι apud Ho-merum, id locis poetae accurate perpensis et com-positis perspexit, sed erravit quod ex πρόμαχοι de-curtatum putavit( v. supra πρόμοι). Item Φ, 162ἁμαρτῆ Αρίσταρχος ἀποκοπὴν εἶναι βούλεται τοῦ ἁμαρ-τήδην. Ὕπαι apocopen esse ex ὕπαιθα TyrannioSch. O, 4. Item Apollonius de adv. p. 567 ostendere cona-tur ῥᾴ apocopen esse ex ῥᾴδιον, βρί ex βριθέως„ ὅτι γὰρ καὶδύο συλλαβῶν ἀποκοπαὶ γίνονται ἐν τῷ περὶ παθῶν ἐδείχθη.τό τε γάρ πρόπαρ οὕτως ἔχει καὶ τὸ μάκαρ, πηδά, καὶ τὸ ὑμένπαρὰ Καλλιμάχῳ. Plures, quos Herodianus refutatin schel P, 201, ὦ δείλ decurtatum volebant ex ὦ δεί-λαιε. Haec nunc sufficiunt. Duplex a videtur com-parasse cum ἀάσχετος. Ceterum ut ἄαπτος ἀπτόητος,sic ἀπτοεπής ei videtur fuisse ἀπτόητος ἐν ἔπεσι, quan-tum intelligere licet ex sch. Θ, 209 ubi Aristonicischolion est ad ψιλοῦν. cl. Eust. p. 709.Accedam adnot

-

ἔμπης.

Ξ, 1 Νέστορα δ᾽ οὐκ ἔλαθεν ἰαχὴ πίνοντά περ ἔμπης.Sch. BL ἀκολάστως φασίν ὡς μέθυσος πίνει. τάχα οὖντὸν κυκεῶνα πίνειν φησίν, ὃς εἶχε καὶ οἶνον. τινὲς δὲ στί-ζουσιν εἰς τὸ ἰαχή, καὶ τὸ ἑξῆς οὕτως, ἀλλὰ καὶ πρὸςτὸν ᾿Ασκληπιάδην πίνοντα ἔφη · ὁ δὲ Αρίσταρχος ἀντὶ τοῦὁμοίως τῷ Παχάονι, ὡς τὸ ἔμπης γαῖαν τε καὶ οὐρανόν( 174). σὺ δὲ χαῖρε καὶ ἔμπης( ε, 205), παρών τε καὶἀπών. τόν τε περ πλεονάζειν ὡς τὸ ἔφυγον περ αἰπὼνὄλεθρον.

Si quis didicit omnium ineptiarum magistrum fuisseAristarchum, credat huic testimonio. Reliquis expo-nam quid hic auctor aliquoties in veteribus scholiislegerit et inepte ad hunc locum transtulerit. Scilicetἔμπης apud Homerum duplicem habere significationem,ὅμως et ὁμοίως. Apollon. lex. H. p. 318( Et. M. 335, 30)