158

vocabulis vel vocabb. significationibus cognitis vel non-dum cognitis et omnino interpretationum diligentiusinstitutarum, quas per totum Homerum diplarum opeerat persecutus, pars tantummodo superest, quas ei sinehaesitatione adscribamus; quae fortasse ex eius copiisnec dimidia nec tertia pars est. Quod facile conce-dent reputantes et ad Odysseam Aristonicei libri quae-dam tantum exigua vestigia relicta esse et minime in-tegra esse ad Hliadem, sic ut de quibusdam( ut δαίςφράζειν, ἆθλος) nisi aliunde constaret, per has reliquiasfactum esset ut omnis notitia periret. Et sunt haudpauca servata ex eodem Aristarcheo genere, quorumquin quaedam ab ipso Aristarcho sint mihi certissimum.Quem de adiectivorum σχέτλιος, ἀγήνωρ, ὑπερφίαλοςmedia quam dicunt significatione monuisse traditum,vix dubium quin ad eundem usum Homericum voca-

μόνους buli δαίμονες animos discentium adverterit, quem ob-

servafum invenimus e. g. schol. B, 190 et ap. Eust. ib..( p. 200). Item Τίκτειν apud poetam etiam de patredici vix iam credimus ab eo praetermissum esse,etiamsi pro certo dici requit, quae in schol. A ad X,53 legimus: τοὶ τεκόμεσθα) ὁμοίως τῷ„ Δάρδανον αὖπρῶτον τέκετο“( Τ, 215) ἐπὶ ἀρσενικοῦ Aristonici verbaesse: quamquam videntur esse. Thom. W. τίκτειν κυ-ρίως ἐπὶ γυναικῶν, τὸ δὲ γεννᾶν ἐπὶ ἀνδρῶν. – Ὅμηροςδὲ καὶ ἐπὶ ἀνδρός τῷ τίκτειν ἐνίοτε χρῆται · ὡς ἔχει τὸὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς καὶ τὸ τίκτει μ᾿ ἀνήρ πολλοῖ-σιν ἀνάσσων. Item Alexandrinos suos eum animad-vertisse putem ad Homericam signific. voc. ϑυρεός,cum illo opinor, quod aliquoties supra legimus: ouxὡς ἡμεῖς: Phrynichus p. 366 θυρεός) τοῦ9᾽ Ὅμηρος ἐπὶλίθου τίθησιν ἀντὶ θύρας τὴν χρείαν παρέχοντος. οἱ δὲπολλοί ἀντὶ τῆς ἀσπίδος τιθέασι. cf. Eust., 240. p.1627. Et multo minus dubito quin illud ei debeatur,quod plane subtilitatem Aristarcheam redolet, quod de

in

1